Ciąża a PMS – dlaczego objawy mogą być tak podobne?
Zarówno zespół napięcia przedmiesiączkowego, jak i wczesna ciąża wiążą się z intensywnymi zmianami w gospodarce hormonalnej. Każdy cykl miesiączkowy rozpoczyna się w pierwszym dniu krwawienia. Z kolei po owulacji organizm wkracza w drugą fazę cyklu, w której ciałko żółte w jajniku zaczyna produkować progesteron. Hormon ten przygotowuje błonę śluzową macicy na przyjęcie zarodka. Jeśli nie dojdzie do zapłodnienia, poziom progesteronu spada, co prowadzi do złuszczenia endometrium i zapoczątkowuje nowy początek cyklu wraz z pojawieniem się okresu.
Gdy zarodek zagnieździ się w ścianie macicy, cykl nie ulega zresetowaniu, a stężenie progesteronu stale rośnie. To właśnie progesteron wywołuje wzdęcia, spowolnienie pracy jelit, zaparcia, senność oraz rozdrażnienie. Z tego powodu organizm kobiety reaguje w bardzo zbliżony sposób na drugą fazę cyklu oraz na pierwsze tygodnie po zapłodnieniu.
Wpływ hormonów na układ nerwowy tłumaczy nagłe wahania nastroju oraz drażliwość. W obu przypadkach tkliwość piersi i ich bolesność wynikają ze zmian w tkance gruczołowej pod wpływem wysokiego stężenia progesteronu. Organizm gromadzi też więcej wody, co wywołuje nieprzyjemne uczucie ciężkości oraz uciążliwe obrzęki.
Przeczytaj również:
Wczesne objawy ciąży – kiedy się pojawiają i jak je rozpoznać?
Ból piersi, zmęczenie i wahania nastroju – PMS czy wczesna ciąża?
Wiele kobiet odczuwa dokuczliwe dolegliwości na kilka dni przed terminem, w którym powinna wystąpić miesiączka. Bolesność piersi pojawia się zarówno w przypadku PMS, jak i we wczesnej ciąży. W obu sytuacjach piersi stają się nabrzmiałe i tkliwe. Nawet delikatny ucisk wywołuje ból. We wczesnej ciąży wrażliwość ta bywa jednak bardziej nasilona i nie ustępuje w ciągu kilku dni. W dodatku otoczka brodawki sutkowej często zmienia kolor na ciemniejszy.
Zmęczenie to kolejny wspólny symptom wczesnej ciąży i PMS. Wysoki poziom progesteronu wywołuje wyraźne osłabienie organizmu oraz ciągłą potrzebę snu. Podczas napięcia przedmiesiączkowego senność ustępuje zwykle, gdy pojawia się krwawienie z pochwy i rozpoczyna kolejny cykl. Z kolei w ciąży ten stan utrzymuje się przez długi czas i często towarzyszą mu spore trudności z koncentracją.
Wahania nastroju, wybuchy złości, płaczliwość czy rozdrażnienie również występują w obu omawianych stanach. Pod wpływem hormonów wrażliwość emocjonalna kobiety znacząco rośnie. Jeśli te objawy psychofizyczne ustępują niemal z dnia na dzień, zazwyczaj oznacza to nadchodzące krwawienie. Z kolei stałe nasilanie się wspomnianych wyżej symptomów przy braku miesiączki często wskazuje na rozwijającą się ciążę.
Przeczytaj również:
Zaburzenia miesiączkowania – przyczyny, objawy, jak leczyć
Objawy bardziej charakterystyczne dla wczesnej ciąży
Chociaż wczesna ciąża i PMS mogą dawać podobne objawy, istnieją symptomy bardziej typowe dla stanu błogosławionego. Należą do nich poranne nudności oraz wymioty. Choć często mówi się o porannych nudnościach, trzeba pamiętać, że mogą one występować o każdej porze dnia. Wywołuje je rosnący poziom hormonów ciążowych oraz nadwrażliwość na zapachy.
Innym charakterystycznym sygnałem wczesnej ciąży może być krwawienie implantacyjne, które może nałożyć się czasowo z terminem miesiączki. Pojawia się ono wtedy, gdy zarodek zagnieżdża się w ścianie macicy. Wygląda jak delikatne plamienia o różowym lub brązowym zabarwieniu. Jest ono całkowicie niegroźne, a towarzyszy mu jedynie lekki ból w podbrzuszu. Plamienia te są znacznie mniej obfite niż typowa miesiączka i trwają krócej.
Do innych sygnałów wskazujących na ciążę należą:
częste oddawanie moczu, które wynika ze zmian hormonalnych oraz większego przepływu krwi w miednicy;
nagła zmiana apetytu, w tym specyficzne zachcianki na konkretne produkty lub wyraźny wstręt do dotychczas ulubionych potraw;
nadmierna wrażliwość na zapachy, która bardzo szybko wywołuje nudności oraz wymioty;
dziwny, metaliczny posmak w ustach, który pojawia się we wczesnym okresie po zapłodnieniu.
Pojawienie się tych objawów powinno skłonić kobietę do wykonania testu ciążowego.
Przeczytaj również:
Wodnisty śluz przed okresem – co oznacza?
Jakie symptomy częściej wskazują na zbliżającą się miesiączkę? Objawy PMS
Typowe objawy PMS przybierają na sile w fazie lutealnej i ustępują wraz z pierwszymi dniami krwawienia. Kobiety cierpiące na zespół napięcia przedmiesiączkowego bardzo często zgłaszają silne napady głodu i trudną do opanowania ochotę na słodycze lub słone przekąski.
Przed nadchodzącą miesiączką w ciele pacjentki dochodzi do gromadzenia płynów. Z tego powodu brzuch staje się twardy oraz wyraźnie powiększony. Uciążliwe wzdęcia stanowią powszechną dolegliwość w tym okresie. Dodatkowo kobietom dokuczają: ból głowy, trądzik, trudności z zaśnięciem lub bezsenność. Ból w podbrzuszu ma zazwyczaj charakter skurczowy i można go złagodzić za pomocą środków dostępnych bez recepty lub ciepłego okładu.
Warto pamiętać, że silny stres oraz nieprawidłowa dieta potęgują te nieprzyjemne symptomy PMS. Spożywanie alkoholu, palenie papierosów, nadmiar soli czy gluten nasilają retencję wody i wyraźnie pogarszają samopoczucie. Gdy tylko rozpoczyna się krwawienie, wszystkie dolegliwości szybko mijają.
Ciąża czy PMS – kiedy najlepiej wykonać test ciążowy?
Najlepszym momentem na wykonanie testu ciążowego jest dzień spodziewanej miesiączki lub kilka dni po tym terminie. Właśnie wtedy powinno pojawić się krwawienie, które wyznacza początek nowego cyklu. Testy ciążowe wykrywają obecność gonadotropiny kosmówkowej w moczu. Stężenie tego hormonu rośnie stopniowo po zagnieżdżeniu się zarodka.
Wykonanie testu ciążowego przed terminem spodziewanej miesiączki wiąże się ze sporym ryzykiem błędu. Wynik może być fałszywie ujemny, ponieważ poziom hormonu jest jeszcze zbyt niski, aby go wykryć. Do testu najlepiej wykorzystać pierwszy poranny mocz, w którym stężenie hCG osiąga największą wartość.
Jeśli domowy test ciążowy daje dwuznaczny wynik, warto udać się do laboratorium na badanie krwi. Oznaczenie poziomu hormonu z krwi daje pewność i pozwala wykryć ciążę na bardzo wczesnym etapie. Pamiętaj, że negatywny wynik badania przy jednoczesnym braku krwawienia wymaga ponownego wykonania testu po kilku dniach.
Przeczytaj również:
Monitoring cyklu – co to jest, kiedy zacząć, cena
Brak miesiączki i negatywny test – co może być przyczyną?
Brak krwawienia nie zawsze automatycznie oznacza ciążę. Istnieje wiele czynników, które wpływają na cykl i mogą opóźnić pojawienie się miesiączki.
Do najczęstszych przyczyn należą:
silny i długotrwały stres, który zaburza pracę przysadki mózgowej oraz regulację hormonalną;
gwałtowny spadek lub wzrost masy ciała, drastyczna zmiana diety i niedobory składników odżywczych;
każda poważna choroba, infekcja lub przyjmowanie niektórych leków;
odstawienie lub zmiana antykoncepcji na inną metodę;
zaburzenia hormonalne, takie jak choroby tarczycy lub zespół policystycznych jajników;
okres przedmenopauzalny u kobiet powyżej 45. roku życia.
Gdy brak krwawienia utrzymuje się przez długi czas, należy niezwłocznie odwiedzić ginekologa. Lekarz przeprowadzi badanie USG, oceni stan endometrium oraz w razie potrzeby wdroży leki wywołujące krwawienie.
