Mamazone

Letrozol – wskazania, działanie, skutki uboczne

27 maja 2026

Letrozol jest inhibitorem aromatazy stosowanym głównie w leczeniu hormonozależnego raka piersi, jednak obecnie odgrywa także ważną rolę w terapii niepłodności i zaburzeń owulacji, szczególnie u kobiet z zespołem policystycznych jajników (PCOS). Lek działa poprzez czasowe obniżenie stężenia estrogenów, co pobudza dojrzewanie pęcherzyków jajnikowych i indukcję owulacji. Badania kliniczne wskazują, że letrozol może być skuteczniejszy niż cytrynian klomifenu, a jednocześnie wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa. W artykule przedstawiono mechanizm działania letrozolu, jego wskazania oraz możliwe skutki uboczne terapii.

lekarz z opakowanie leku w dłoni
Depositphotos

Czym jest letrozol?

Letrozol to lek należący do grupy inhibitorów aromatazy trzeciej generacji. Jego działanie polega na hamowaniu enzymu aromatazy, który odpowiada za produkcję estrogenów w organizmie. Obniżenie poziomu estrogenów prowadzi do zwiększonego wydzielania hormonów stymulujących pracę jajników, co może pobudzać dojrzewanie pęcherzyków i owulację.

Preparat został pierwotnie opracowany do leczenia hormonozależnego raka piersi u kobiet po menopauzie. Obecnie letrozol jest także szeroko stosowany w leczeniu niepłodności, zwłaszcza u kobiet z zespołem policystycznych jajników oraz zaburzeniami owulacji. W medycynie rozrodu lek często wykorzystuje się do indukcji owulacji i wspomagania procedur leczenia niepłodności.

Wskazania do stosowania letrozolu

Wskazaniami do stosowania letrozolu są:

  • leczenie uzupełniające kobiet po menopauzie z wczesnym, inwazyjnym rakiem piersi wykazującym obecność receptorów hormonalnych;

  • kontynuacja leczenia uzupełniającego u pacjentek po menopauzie z hormonozależnym, wczesnym rakiem piersi po zakończeniu 5-letniej terapii tamoksyfenem;

  • terapia pierwszego wyboru u kobiet po menopauzie z zaawansowanym hormonozależnym rakiem piersi;

  • leczenie zaawansowanego raka piersi u kobiet po menopauzie naturalnej lub indukowanej, u których doszło do nawrotu choroby albo progresji nowotworu po wcześniejszym stosowaniu leków antyestrogenowych;

  • leczenie neoadiuwantowe HER2-ujemnego raka piersi z obecnością receptorów hormonalnych u kobiet po menopauzie, gdy chemioterapia nie stanowi optymalnej metody leczenia, a natychmiastowy zabieg operacyjny nie jest możliwy lub wskazany.

Jak stosować letrozol – dawkowanie w różnych wskazaniach

U dorosłych kobiet, również w podeszłym wieku, standardowa dawka letrozolu wynosi 2,5 mg raz na dobę. Zazwyczaj nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u starszych pacjentek.

W przypadku zaawansowanego raka piersi lub raka piersi z przerzutami leczenie kontynuuje się do momentu pojawienia się oznak progresji choroby nowotworowej.

W terapii uzupełniającej wczesnego raka piersi oraz w przedłużonym leczeniu uzupełniającym po zakończeniu terapii tamoksyfenem, letrozol stosuje się zwykle przez 5 lat albo do momentu nawrotu choroby nowotworowej. U części pacjentek możliwe jest również zastosowanie leczenia sekwencyjnego, polegającego na przyjmowaniu letrozolu przez 2 lata, a następnie tamoksyfenu przez kolejne 3 lata.

W leczeniu neoadiuwantowym HER2-ujemnego raka piersi z receptorami hormonalnymi terapia może trwać od 4 do 8 miesięcy, aby uzyskać maksymalne zmniejszenie guza przed planowaną operacją. Jeśli odpowiedź na leczenie jest niewystarczająca, terapię należy zakończyć i rozważyć inne możliwości postępowania.

W leczeniu niepłodności letrozol stosuje się zwykle przez 5 dni cyklu menstruacyjnego, najczęściej od 3. do 7. dnia cyklu. Dawki wynoszą zazwyczaj od 2,5 mg do 7,5 mg dziennie, w zależności od reakcji organizmu i skuteczności stymulacji owulacji. Terapia wymaga monitorowania przez lekarza, najczęściej przy pomocy badań USG.

Preparat nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności leczenia.

Skuteczność letrozolu – wyniki badań klinicznych

Skuteczność letrozolu w indukcji owulacji została potwierdzona w licznych badaniach klinicznych oraz metaanalizach obejmujących kobiety z zespołem policystycznych jajników (PCOS). Jedna z największych metaanaliz wykazała, że letrozol istotnie zwiększał odsetek owulacji, ciąż klinicznych oraz żywych urodzeń w porównaniu z cytrynianem klomifenu. Wskaźnik żywych urodzeń był wyższy o około 49% w grupie leczonej letrozolem. Jednocześnie nie wykazano istotnego wzrostu ryzyka poronień ani wad wrodzonych.

Aktualne przeglądy systematyczne potwierdzają wysoką skuteczność letrozolu, wskazując, że lek zwiększa szansę uzyskania ciąży i żywego urodzenia przy zachowaniu porównywalnego bezpieczeństwa terapii. Badacze podkreślają również korzystniejszy wpływ letrozolu na rozwój pojedynczego pęcherzyka jajnikowego, co może ograniczać ryzyko ciąży mnogiej w porównaniu z innymi metodami stymulacji owulacji.

Działania niepożądane letrozolu

Do najczęściej występujących działań niepożądanych letrozolu należą objawy związane ze zmniejszeniem stężenia estrogenów oraz wpływem leku na układ kostno-stawowy, hormonalny i metaboliczny. W trakcie terapii pacjentki mogą doświadczać zarówno łagodnych dolegliwości, jak i działań wymagających regularnej kontroli lekarskiej, szczególnie podczas długotrwałego leczenia.

Najczęstsze działania niepożądane letrozolu

  • Uderzenia gorąca i zwiększona potliwość,

  • uczucie zmęczenia, osłabienie oraz złe samopoczucie,

  • bóle mięśni, stawów i kości,

  • osteoporoza oraz zwiększone ryzyko złamań kości,

  • nudności, niestrawność, bóle brzucha, zaparcia, biegunka i wymioty,

  • bóle głowy i zawroty głowy,

  • zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi,

  • zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych,

  • nadciśnienie tętnicze,

  • łysienie, wysypka oraz suchość skóry,

  • obrzęki obwodowe,

  • krwawienia z dróg rodnych.

Rzadziej obserwowane objawy

U części pacjentek mogą wystąpić zaburzenia apetytu (jadłowstręt lub wzmożony apetyt), zmiany masy ciała, zaburzenia smaku oraz objawy depresyjne. Ze względu na możliwość występowania zawrotów głowy i osłabienia należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

Letrozol a zdrowie kości

Długotrwałe stosowanie letrozolu może prowadzić do zmniejszenia gęstości mineralnej kości i rozwoju osteoporozy. U kobiet z podwyższonym ryzykiem złamań zaleca się ocenę stanu kości przed rozpoczęciem leczenia oraz regularną kontrolę w trakcie terapii.

Przeciwwskazania do stosowania letrozolu

Letrozol nie może być stosowany u wszystkich pacjentek. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest dokładna ocena stanu zdrowia oraz wykluczenie przeciwwskazań do leczenia.

Główne przeciwwskazania do stosowania letrozolu:

  • uczulenie na letrozol lub którykolwiek składnik preparatu,

  • okres przed menopauzą,

  • ciąża,

  • karmienie piersią.

Ze względu na możliwość szkodliwego wpływu na rozwijający się płód lek jest przeciwwskazany w czasie ciąży. Letrozol przeznaczony jest wyłącznie dla kobiet po menopauzie i nie powinien być stosowany u kobiet w wieku rozrodczym bez odpowiedniego zabezpieczenia hormonalnego i potwierdzenia statusu menopauzalnego.

Interakcje letrozolu z innymi lekami

Przed rozpoczęciem terapii letrozolem należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, ponieważ niektóre substancje mogą wpływać na skuteczność leczenia lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Szczególną ostrożność należy zachować podczas jednoczesnego stosowania leków hormonalnych oraz preparatów metabolizowanych przez określone enzymy wątrobowe.

Najważniejsze interakcje letrozolu:

  • tamoksyfen może osłabiać działanie letrozolu oraz zmniejszać jego stężenie we krwi;

  • inne leki antyestrogenowe mogą ograniczać skuteczność terapii;

  • preparaty zawierające estrogeny działają przeciwstawnie do letrozolu i mogą zmniejszać efektywność leczenia

  • ostrożność jest zalecana podczas stosowania leków metabolizowanych głównie przez enzymy CYP2A6 i CYP2C19;

  • szczególną uwagę należy zwrócić na możliwe interakcje z lekami takimi jak fenytoina oraz klopidogrel.

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania letrozolu z tamoksyfenem, estrogenami ani innymi preparatami wpływającymi na gospodarkę hormonalną bez konsultacji z lekarzem prowadzącym

Letrozol a klomifen – porównanie

W ostatnich latach letrozol coraz częściej uznawany jest za skuteczniejszą alternatywę dla klomifenu (Clostilbegyt) w indukcji owulacji u kobiet z zespołem policystycznych jajników (PCOS).

Wyniki metaanaliz randomizowanych badań klinicznych wskazują, że terapia letrozolem wiąże się z wyższym odsetkiem owulacji, ciąż klinicznych oraz żywych urodzeń w porównaniu z leczeniem klomifenem.

Badania sugerują również, że letrozol może wiązać się z niższym ryzykiem ciąży mnogiej przy porównywalnym ryzyku poronienia. Dodatkową korzyścią terapii letrozolem jest mniejszy wpływ na endometrium i śluz szyjkowy niż w przypadku klomifenu, co może sprzyjać uzyskaniu ciąży.

Aktualne rekomendacje wielu towarzystw naukowych coraz częściej wskazują letrozol jako leczenie pierwszego wyboru u kobiet z PCOS i zaburzeniami owulacji.

Letrozol w Polsce – dostępność i status rejestracyjny

W Polsce letrozol jest zarejestrowany przede wszystkim w leczeniu hormonozależnego raka piersi u kobiet po menopauzie. W terapii niepłodności oraz indukcji owulacji jego zastosowanie ma charakter „off-label”, czyli poza oficjalnymi wskazaniami rejestracyjnymi. Mimo to lek jest szeroko wykorzystywany w praktyce klinicznej przez specjalistów medycyny rozrodu, zwłaszcza u pacjentek z PCOS.

W Polsce dostępny jest w aptekach na receptę. Ze względu na stosowanie poza wskazaniami rejestracyjnymi decyzja o terapii wymaga indywidualnej oceny lekarza oraz świadomej zgody pacjentki.

Bibliografia

Więcej o tym, jak dbamy o jakość naszych treści znajdziesz w Polityce Redakcyjnej Mamazone.pl.

  1. Letrozol – CHPL.

  2. Hu S., Yu Q., Wang Y., Wang M., Xia W., Zhu C. Letrozole versus clomiphene citrate in polycystic ovary syndrome: a meta-analysis of randomized controlled trials. Arch Gynecol Obstet. 2018 May;297(5):1081-1088.

  3. Yang A.M., Cui N., Sun Y.F., Hao G.M. Letrozole for Female Infertility. Front Endocrinol (Lausanne). 2021 Jun 16;12:676133.


Więcej na ten temat