Poród w domu – kiedy można, bezpieczeństwo, zagrożenia, jaki koszt?

Kto może zdecydować się na poród domowy?

Na poród w domu mogą zdecydować się tylko te kobiety, których ciąża przebiega fizjologicznie, czyli prawidłowo i bez żadnych niepokojących objawów. Zgodę na poród domowy powinien wyrazić lekarz prowadzący ciążę, na podstawie aktualnych wyników badań. Jedną z najważniejszych wytycznych jest w tym przypadku oszacowanie masy urodzeniowej dziecka oraz określenie położenia płodu. Można to zrobić na podstawie badania USG.

Poród w domu – jak się do niego przygotować?

Zdecydowanie najważniejszą kwestią jest wybór położnej. Powinna być to osoba doświadczona i wyspecjalizowana w przyjmowaniu porodów domowych. Najlepiej wybrać położną z polecenia lub zasięgnąć opinii na lokalnym, internetowym forum dla mam, które urodziły swoje dzieci w domu. Tego typu grupy dyskusyjne bez trudu można znaleźć w social mediach.

Położna, którą poprosimy o opiekę w czasie porodu, z pewnością przekaże listę rzeczy, które trzeba przygotować na ten szczególny dzień. Potrzebne będą między innymi:

• papierowe ręczniki,
• podkłady medyczne,
• duże podpaski higieniczne,
• jałowe gaziki,
• lignina,
• spirytus salicylowy,
• folia ochronna na materac,
• zaciskacz do pępowiny,
• worki na odpady.

Po urodzeniu dziecka należy wykonać obowiązkowe testy przesiewowe i szczepienia ochronne . Może je przeprowadzić położna środowiskowa z wybranej przez nas przychodni. Konieczna będzie także wizyta u neonatologa, który dokładnie zbada maluszka.

Rola położnej przy porodzie domowym

W trakcie porodu domowego położna jest jedynym przedstawicielem zespołu medycznego, który sprawuje opiekę nad ciężarną. Ciąży na niej całościowa odpowiedzialność za zdrowie matki i dziecka. Doświadczona położna wspiera przyszłą mamę w I okresie porodu – podtrzymuje ją na duchu, dodaje otuchy, a także proponuje różne pozycje wertykalne, które usprawniają akcję porodową i łagodzą bóle porodowe. W warunkach domowych nie ma możliwości podania znieczulenia zewnątrzoponowego czy zastosowania analgezji wziewnej. Wykorzystuje się przede wszystkim niefarmakologiczne metody łagodzenia bólu porodowego, takie jak np. immersja wodna, aromaterapia, zmiana pozycji ciała oraz masaż.

Położna uczestnicząca przy porodzie domowym odbiera poród i samodzielnie zaopatruje krocze, jeśli doszło do uszkodzenia tkanek. Specjalistka ocenia dziecko w skali Apgar, pomaga przy wydobyciu łożyska i sprawdza, czy popłód zostaw wydalony w całości. Ponadto profesjonalistka musi dopilnować następujących formalności:

• wystawia zaświadczenia o urodzeniu dziecka, które jest niezbędne do zarejestrowania nowo narodzonego dziecka w Urzędzie Stanu Cywilnego właściwego dla miejsca zamieszkania rodziców;
• wypisuje Książeczkę Zdrowia Dziecka;
• wystawia Kartę Uodpornienia;
• wydaje świeżo upieczonej mamie zaświadczenie dla pracodawcy, które jest niezbędne w celu uzyskania urlopu macierzyńskiego.

Położna zostaje z mamą i dzieckiem przez 2-3 godziny po porodzie i w tym czasie pomaga przy pierwszym karmieniu piersią, odpowiada na pytania rodziców. Większość specjalistek kontynuuje opiekę nad położnicą jeszcze przez kilka dni po porodzie, wspierając młode mamy swoją wiedzą i doświadczeniem na temat prawidłowej pielęgnacji noworodka. Oprócz tego położna sprawdza, jak goi się krocze po porodzie i czy odchody połogowe mieszczą się w normie. Specjalistka dogląda także dziecka – ocenia, czy maluch prawidłowo chwyta pierś i czy dobrze przybiera na wadze.

Poród w domu – jest bezpieczny czy nie?

Starannie zaplanowany i prowadzony przez kompetentną położną poród domowy jest całkowicie bezpieczny dla kobiet, u których ciąża przebiega prawidłowo. Warto jednak przygotować się na każdy scenariusz i na wszelki wypadek spakować torbę i zapewnić sobie awaryjny transport do szpitala. Poród jest wydarzeniem nieprzewidywalnym i jeśli w trakcie porodu domowego położna zdecyduje, że trzeba udać się do placówki medycznej, nie należy z tym dyskutować.

Poród w domowym zaciszu – zalety i wady

Zdecydowanie największą zaletą porodu domowego jest większe poczucie bezpieczeństwa i komfort przyszłej mamy. Kobieta rodzi dziecko w środowisku, które dobrze zna i które jest dla niej przyjazne. Ponadto poród w domu jest mniej zmedykalizowany niż poród w szpitalu. Ciężarnej nie zakłada się wenflonu, nie podaje się oksytocyny w kroplówce – wszystko toczy się bez pośpiechu, w naturalnym rytmie. Jest to dla partnerów bardzo intymna chwila, której nie zakłócają oślepiające lampy na sali porodowej ani hałaśliwe grupki zaciekawionych studentów nauk medycznych, które są niemal zawsze obecne w szpitalach klinicznych.

A jakie są wady porodu domowego? Zdaniem lekarzy, którzy są w większości przeciwni tej formie rozwiązania ciąży, wadą jest brak możliwości uzyskania natychmiastowej pomocy medycznej w kryzysowej sytuacji. Zanim kobieta dotrze na oddział, mijają cenne minuty i jest to czas, w którym lekarze mogliby działać, gdyby pacjentka od początku była pod ich opieką. Warto dodać, że poród w domu nie jest refundowany przez NFZ, więc wszystkie koszty związane z jego organizacją, ponoszą rodzice.

Poród domowy – przeciwwskazania

Bezwzględnymi przeciwwskazania do porodu domowego są:

• choroby kardiologiczne matki;
• nadciśnienie indukowane ciążą;
• cukrzyca w ciąży;
• łożysko przodujące;
• nieprawidłowe ułożenie płodu;
• poronienie w wywiadzie;
• przebyte operacje ginekologiczne;
• ciąża wielopłodowa;
• zbyt duża masa płodu.

Poród w domu nie powinien odbyć się także w przypadku ciąży po terminie.

Ile kosztuje poród w domu?

Na koszt porodu domowego składa się wyprawka (artykuły higieniczne) oraz prywatna opieka położnicza. Ceny wahają się w zależności od regionu oraz renomy położnej i zakresu jej wsparcia. Uśredniając, trzeba się przygotować na wydatek rzędu 2500-4500 zł. Przypominamy, że taka usługa nie jest refundowana przez NFZ.