Wulwodynia i vestibulodynia – przyczyny, objawy i leczenie

Ocena: 3.86/5 Głosów: 5
Ta treść była już przez Ciebie oceniana!

Wulwodynia to dolegliwość, której towarzyszą objawy, takie jak: stałe (chroniczne) pieczenie, szczypanie, kłucie, palenie, swędzenie i ból pochwy. Podobne symptomy towarzyszą vestibulodynii (zapalenie przedsionka pochwy, VVS), jednak pojawiają się one jedynie w wyniku dotyku, np. podczas aktywności fizycznej. Wulwodynia i vestibulodynia mogą powodować ból podczas stosunku. Jakie są przyczyny dolegliwości i jak je leczyć?

Fotolia

Pieczenie, podrażnienie i ból pochwy – co to znaczy?

 

Wulwodynia i westibulodynia to stosunkowo nowo określone i rzadko diagnozowane choroby związane z piekącym bólem i podrażnieniem genitaliów żeńskich, a dokładniej sromu, czyli wulwy. Kobiety doświadczające tych objawów bardzo często trafiają do ginekologów z podejrzeniem zapalenia bakteryjnego bądź grzybicy pochwy.

Gdy diagnoza okazuje się jednak błędna, kierują swoje kroki do psychologów i seksuologów, by pracować nad psychologicznymi podstawami bólu branego za somatyzację problemu natury psychicznej. Terapie takie jednak często nie przynoszą skutku.

 

Wulwodynia a vestibulodynia – różnice

 

Wulwodynia jest to zaburzenie polegające na chronicznym, czyli stałym i niezmiennym bólu i dyskomforcie genitaliów żeńskich. Ból przejawia się odczuciami kłucia i palenia. Podobne objawy towarzyszą westibulodynii (vestibulodynia, VVS) – pojawiają się jednak jedynie w trakcie dotyku czy nacisku na wulwę. Wywołują go takie czynności, jak: czynności higieniczne, badanie ginekologiczne, seks czy jazda na rowerze.

Ból sromu (pochwy) może pojawić się również podczas siedzenia i w przypadku noszenia obcisłej bielizny i ubrań. W literaturze medycznej vestibulodynia ta jest określana jako zapalenie przedsionka pochwy.

 

Zapalenie przedsionka pochwy – jakie są przyczyny?

 

Dokładne przyczyny występowania obu zaburzeń nie są znane. Wyniki prowadzonych badań nie są jednoznaczne i wskazują, że przyczyny mogą być złożone. Ból może wynikać z uszkodzeń  nerwowych, ze zbyt dużej ilości zakończeń nerwowych w okolicach sromowych (nadwrażliwość skóry) czy też czynników genetycznych.

Harwardzka uczona – doktor Elizabeth Stewart – uważa również, że ból i dyskomfort może wynikać pośrednio z długotrwałego stanu zapalnego, który powoduje zmiany w rdzeniu kręgowym i to właśnie one są odpowiedzialne za chroniczny ból.

Początek zaburzeń mogą stanowić również nawracające i nieleczone infekcje pochwy (np. grzybicze), reakcje alergiczne, ale też mechaniczne podrażnienia okolic genitalnych i pochwy jako wynik powtarzającego się niechcianego współżycia przy suchości pochwy.

Inne badania pokazują, że kobiety, u których prawidłowo zdiagnozowano jedno z zaburzeń, posiadają genetyczną predyspozycję do zwiększonej produkcji substancji chemicznych wywołujących i zwiększających stan zapalny. Wiadomo również, że panie te zmagają się z dolegliwościami, takimi jak: chroniczne zmęczenie, częste oddawanie moczu, zespół jelita wrażliwego, dokuczliwe rozwolnienia, bóle brzucha, migreny i uogólnione bóle mięśni oraz stawów.

Wiadomo już, że przyczyną wulwodynii czy westibuldynii nie jest psychika, jak twierdzono wcześniej, gdy nie można było ustalić biologicznego podłoża zgłaszanych dolegliwości. Nie można jednak zapominać o aspektach psychologicznych utrwalania się problemu.

 

Ból podczas stosunku a wulwodynia

 

Główną konsekwencją wulwodynii i vestibulodynii jest występowanie bólu i dyskomfortu w obrębie sromu (pochwy). Wiąże się jednak z tym również poważny problem natury wtórnej związany z brakiem aktywności seksualnej. Te problemy z seksem w związku często stanowią  pierwszą motywacją dla zgłoszenia się do specjalisty.

Kobiety, mimo wyrażania chęci do podjęcia aktywności seksualnej, podniecenia, lubrykacji, czy okazywanej czułości, mają problem z podjęciem aktywności seksualnej.

Część z pań stara się ignorować ból i zmusza się do stosunków, co równocześnie może pogłębiać problem od strony psychologicznej. Inne kobiety natomiast rezygnują całkowicie ze współżycia, co powoduje duży problem relacyjny w związku i może mieć wpływ na pojawienie się impotencji wtórnej u mężczyzny.

 

Wulwodynia – jak leczyć?

 

W Polsce nadal mało wiadomo o obu zaburzeniach, dlatego też rzadko są one prawidłowo diagnozowane. Zakłada się, że nie jest to choroba stricte ginekologiczna, a nerwowa. Dlatego pomóc w jej przypadku może kontakt z neurologiem.

Terapia w przypadku objawów wulwodynii (zapalenia przedsionka pochwy), takich jak: palenie, pieczenie, szczypanie, ból, kłucie i swędzenie pochwy (sromu) polega na leczeniu farmakologicznym, fizjoterapii i na zmianach w diecie. Dodatkowo ważnym aspektem, ze względu na wtórne skutki choroby, jest zapewnienie wsparcia psychologicznego i seksuologicznego.  

Lekarze podejrzewający wystąpienie wulwodynii i westibulodynii podkreślają, że w pierwszej kolejności należy wyeliminować czynniki, które mogą podrażniać srom. Mowa tutaj o stosowaniu środków chemicznych do codziennej higieny intymnej, czyli: mydeł, kremów, perfum, chusteczek czy papieru toaletowego. Warto zatem znaleźć odpowiedni, dobrany do indywidualnych Pomóc ma również rezygnacja z czynności powodujących nacisk na pochwę, np. jazdy na rowerze czy jazdy konnej, oraz nieangażowanie się w czynności seksualne sprawiające ból.

Tematy: ból pochwy, ból sromu, ból podczas stosunku, pieczenie sromu, szczypanie sromu, zapalenie przedsionka pochwy

Komentarze