Jak wygląda naczyniak u niemowlaka?
Naczyniak niemowlęcy to łagodny guz naczyń krwionośnych, który rozwija się na skutek nadmiernego namnażania komórek śródbłonka naczyń. W przeciwieństwie do wielu znamion naczyniowych zwykle nie jest obecny przy urodzeniu lub jest widoczny jedynie jako niewielka, blada plamka. Najczęściej pojawia się w ciągu pierwszych tygodni życia, szybko rośnie przez pierwsze miesiące, a następnie stopniowo ulega samoistnemu zanikowi.
Obecnie naczyniaki niemowlęce klasyfikuje się przede wszystkim ze względu na ich umiejscowienie w skórze:
naczyniak powierzchowny – intensywnie czerwony, dobrze odgraniczony, lekko wyniosły ponad powierzchnię skóry (tzw. naczyniak truskawkowy),
naczyniak głęboki – zlokalizowany pod skórą, ma sinawy lub niebieskawy odcień i jest miękki w dotyku,
naczyniak mieszany – zawiera zarówno część powierzchowną, jak i głęboką.
Zmiany najczęściej występują na twarzy, owłosionej skórze głowy, szyi i tułowiu, rzadziej na kończynach. Większość osiąga największe rozmiary między 5. a 7. miesiącem życia, po czym rozpoczyna się proces ich stopniowego zanikania, który może trwać kilka lat.
Warto podkreślić, że naczyniak niemowlęcy nie jest tym samym co malformacja naczyniowa (np. plama wrodzona, dawniej określana jako „naczyniak płaski”). Malformacje są obecne od urodzenia, rosną proporcjonalnie do wzrostu dziecka i nie zanikają samoistnie. Rozróżnienie tych zmian ma znaczenie dla dalszej diagnostyki i leczenia.
Przeczytaj również:
Dziecko spadło z łóżka – co robić? Jak zapobiegać upadkom z łóżka?
Naczyniak u niemowlaka – czy zmiany naczyniowe u dzieci są groźne?
Jak wspomniano, naczyniaki są dość częstą przypadłością pojawiającą się u dzieci, dlatego naczyniak u niemowlaka zwykle nie budzi większego niepokoju u lekarzy. Jednak należy pamiętać, że zmiany te rosną i trzeba obserwować, czy nie zakłócają rozwoju małego dziecka. Większość zmian na skórze w postaci naczyniaków to niewielkie plamki, które niepokoją rodziców ze względów estetycznych.
Należy jednak pamiętać, że duże, szybko rosnące znamiona, szczególnie w postaci naczyniaka na twarzy, bywają niebezpieczne dla dziecka. Mogą prowadzić do problemów z oddychaniem ze względu na ucisk dróg oddechowych, kłopotów ze słuchem czy wzrokiem.
Jeżeli naczyniak u dziecka rozwinął się w obrębie narządów wewnętrznych, grozi pęknięciem, a tym samym, niebezpiecznym dla życia krwawieniem do jam ciała.
Leczenie naczyniaka u niemowlaka – kiedy jest potrzebne?
Większość naczyniaków niemowlęcych nie wymaga leczenia i pozostaje jedynie pod obserwacją lekarza. Samoistne zmniejszanie się zmiany rozpoczyna się zwykle po zakończeniu fazy intensywnego wzrostu i może trwać do wieku przedszkolnego lub szkolnego.
Leczenie wdraża się przede wszystkim wtedy, gdy naczyniak:
szybko się powiększa,
zlokalizowany jest w okolicy oka, nosa, ust lub dróg oddechowych,
utrudnia widzenie, oddychanie lub karmienie,
ulega owrzodzeniu, krwawi albo powoduje ból,
może pozostawić znaczne zniekształcenie lub bliznę.
Przeczytaj również:
Wybroczyny u dziecka – przyczyny, objawy, leczenie, zdjęcia
Leczeniem pierwszego wyboru jest obecnie doustny propranolol, który hamuje rozrost naczyń i przyspiesza cofanie się zmiany. Terapia prowadzona jest pod kontrolą lekarza, zwykle przez kilka miesięcy. W przypadku niewielkich, powierzchownych naczyniaków można zastosować miejscowy beta-adrenolityk (najczęściej tymolol).
Laseroterapia wykorzystuje się głównie w wybranych sytuacjach, m.in. przy zmianach powierzchownych, owrzodzeniach lub do usuwania pozostałości po naczyniaku. Leczenie operacyjne stosuje się rzadko – przede wszystkim wtedy, gdy inne metody są nieskuteczne lub konieczne jest usunięcie zmian powodujących zaburzenia czynnościowe albo znaczny defekt estetyczny. Kortykosteroidy, dawniej powszechnie stosowane, obecnie mają ograniczone zastosowanie i wykorzystuje się je jedynie w wybranych przypadkach.
współpraca: redakcja Mamazone
