Powrót do zdrowia po poronieniu

Ocena: 2.7/5 Głosów: 12
Ta treść była już przez Ciebie oceniana!

Utrata dziecka jest dla matki wydarzeniem bardzo trudnym. Jak dojść do siebie po poronieniu? Ile czasu zajmuje powrót do zdrowia po utracie dziecka w pierwszych tygodniach ciąży?

Po poronieniu warto wykonać serię badań.
Po poronieniu warto wykonać serię badań.

Poronienie to zakończenie ciąży, zanim dziecko osiągnie wagę 500-600 gramów lub urodzi się przed 22. tygodniem.

W medycynie rozróżnia się kilka rodzajów poronień. Poronienie samoistne całkowite następuje wtedy, kiedy w macicy oddziela się jajo płodowe i zostaje ono w całości wydalone, niecałkowite natomiast to takie, kiedy zostaje zahamowany rozwój łożyska lub dziecka. Znaczna część poronień zdarza się samoistnie, a ich przyczyn może być bardzo wiele - niewydolność szyjki macicy, rozprzestrzeniające się bakterie, stan zapalny w narządach rodnych kobiety, wady genetyczne dziecka czy zaburzenia hormonalne. Niekiedy ewidentnych przyczyn ustalić się nie da. Jednak zawsze strata dziecka jest wydarzeniem trudnym do zaakceptowania dla rodziców, a zwłaszcza dla matki.

Czytaj też:  Gdy odchodzi maleństwo


Hospitalizacja po poronieniu

Żeby wrócić do zdrowia po śmierci dziecka, kobieta musi najpierw przejść badania w szpitalu, które pomogą ustalić, czy nastąpiło poronienie częściowe czy całkowite. Jeśli doszło do poronienia zatrzymanego, charakteryzującego się ustaniem krwawienia, to w szpitalu zwykle podaje się leki przyspieszające działanie natury. To działanie nazywa się farmakologiczną indukcją poronienia. Po podaniu leków możesz czuć mdłości, dlatego lepiej nic nie jeść wcześniej. Jeśli poczujesz się osłabiona, zawiadom o tym położną. Kilka godzin później pojawią się skurcze i krwawienie. Jeśli skurcze bolą, masz pełne prawo poprosić o środki przeciwbólowe.

Przy poronieniu niecałkowitym wykonuje się łyżeczkowanie macicy, czyli abrazję - usuwa się w ten sposób zalegające tkanki, resztki łożyska. Nieusunięcie ich grozi krwotokiem i poważnymi powikłaniami dla organizmu kobiety. Mimo to warto pytać lekarza o zasadność abrazji, jeśli ciąża była bardzo wczesna - być może organizm poradzi sobie bez tej poważnej, bardzo bolesnej interwencji chirurgicznej. Pamiętaj, że masz prawo do znieczulenia podczas tego zabiegu. Wykonanie łyżeczkowania bez narkozy jest barbarzyństwem, bez żadnych uzasadnień medycznych.

Ojciec dziecka, jeśli oboje wyrażacie na to zgodę, ma również prawo być z tobą, np. do momentu podania ci narkozy.

Jeszcze w szpitalu przysługuje ci też kontakt z psychologiem, jeśli życzysz sobie jego wizyty.

Czytaj też: Jak sobie radzić po stracie ciąży?


Powrót do formy

Po przebytym poronieniu zwykle dość szybko dochodzi się do zdrowia fizycznego - sporadycznie zdarzają się bóle brzucha, pobolewania, plamienia, ale nie powinny one przybierać na sile, w ciągu kilku dni po ewentualnym łyżeczkowaniu wszystkie objawy winny się wyciszyć. Pomocne jest leżenie w łóżku, oszczędzający tryb życia przez kilka dni, unikanie wysiłku fizycznego i stresu. Jeśli masz starsze dziecko, nie dźwigaj go. Lepiej usiądź i w tej pozycji weź je na kolana. Nie są wskazane kąpiele w wannie, jak również współżycie seksualne aż do następnej miesiączki. Możesz także odczuwać nudności, biegunkę, gorąco lub zimno. Niektórym kobietom zdarzają się omdlenia ze względu na utratę dużej ilości krwi.

Psychika kobiety oswaja się z sytuacją po poronieniu kilka tygodni, miesięcy, czasem nawet rok. Utrata dziecka to okoliczności dla wielu mam traumatyczne, dlatego warto poszukać pomocy u specjalisty - psychologa, terapeuty. Jeśli jesteś kobietą wierzącą, to praktyki religijne i modlitwa mogą okazać się pomocne w osiągnięciu równowagi psychicznej. Bardzo dobrym miejscem, w którym znajdziesz kobiety w podobnej do twojej sytuacji, są grupy wsparcia, terapeutyczne czy fora internetowe działające przy organizacjach zrzeszających rodziców po poronieniu.

Wielu rodzicom pomaga fakt pogrzebania swojego dziecka, nawet jeśli miało ono zaledwie kilka centymetrów. Pożegnanie się z dzieckiem sprawia, że okres szoku po poronieniu skraca się - pogrzeb pełni rolę oczyszczającą. Przeżycie pogrzebu dziecka i żałoby pomaga żyć dalej.

 

Troska o zdrowie po poronieniu

Po utracie dziecka warto wykonać serię badań, np. morfologię krwi, ogólne badanie moczu czy posiew z dróg rodnych. Poronienie czasem powoduje dużą utratę krwi, co z kolei skutkuje anemią. Lekarz powinien dać skierować do poradni konsultacyjnej, by móc ewentualnie rozpocząć odpowiednie leczenie.

Nie daj sobie wmówić, że poronienie nastąpiło z twojej winy - nie jesteś gorsza, wadliwie skonstruowana, bo straciłaś ciążę. Nadal jesteś pełnowartościową kobietą.

 

O różnych rodzajach poronienia mówi ginekolog:

Czytaj też: Poród martwego dziecka

Tematy: poronienie, poronienie samoistne, łyżeczkowanie macicy, poronienie całkowite

Komentarze