Strach przed porodem i ciążą u kobiet – jakie są przyczyny i co robić?

Ocena: 4.87/5 Głosów: 3
Ta treść była już przez Ciebie oceniana!

Strach przed porodem i ciążą (tokofobia) dotyczy wielu kobiet. Panie obawiają się najbardziej: fizjologicznych zmian zachodzących w ciele, pobytu w szpitalu, częstych badań i kontroli ginekologicznych, a także samego bólu porodowego. Lęk przed ciążą u kobiet wiąże się także z wieloma pytaniami dotyczącymi życia i związku po urodzeniu dziecka. Czy instynkt macierzyński pojawia się zawsze? Jak walczyć ze strachem tego typu?

Fotolia

Lęk przed ciążą – najczęstsze obawy kobiet

 

Lęk przed ciążą i porodem (tokofobia) dotyczy w większości kobiet. Obszarami, które budzą obawy, jest fizjologia związana z samą ciążą i porodem – zmiany w ciele, częste wizyty u lekarza ginekologa, badania, ewentualny pobyt w szpitalu oraz zapowiadany ból.

Do tego dochodzi niepewność – co potem? Jak będzie wyglądało życie po porodzie? Dziecko w pierwszym roku życia jest zależne od mamy. Również później znajduje się ono przez wiele lat w centrum jego zainteresowania i potrzeb. Zmienia to życie każdej kobiety, stwarza ograniczenia związane z mobilnością, elastycznością w pracy czy po prostu utratą swobody.

Na koniec trzeba jeszcze wspomnieć o kwestii relacji z partnerem. Pojawiają się wątpliwości – czy on będzie mnie jeszcze chciał z ciałem po porodzie? Czy będę mogła na niego liczyć? Czy mój mężczyzna będzie dobrym ojcem? Warto wspomnieć, że nierzadko mamy też do czynienia z lękiem przed ciążą u mężczyzn

 

Instynkt macierzyński a strach przed porodem i ciążą

 

Dlaczego jednak, mimo wspomnianych wyżej wątpliwości i obaw wynikających z lęku, kobiety w ogóle decydują się na dziecko? U niektórych pań taki lęk po prostu się nie pojawia, przez co bez problemu podejmują decyzję o macierzyństwie. W pewnym wieku pojawia się również instynkt macierzyński, który pobudza ośrodki motywacyjne w mózgu tak, aby organizm podjął starania o pojawienie się potomka.

Są jednak również kobiety, u których instynkt macierzyński wcale nie bierze góry nad lękami. Lęk to silna, nieracjonalna emocja głęboko zakorzeniona w naszych strukturach nerwowych, a tym samym – również w myślach.

Jego źródła należy upatrywać we wcześniejszych doświadczeniach społecznych (szczególnie rodzinnych). Wszelkie sytuacje związane z trudną sytuacją materialną rodziny, fizycznym lub emocjonalnym brakiem obydwojga rodziców, niedostatkiem miłości, a także negatywne obrazy z życia innych matek powodują, że biologiczna chęć posiadania dzieci zostaje stłumiona lub nie pojawia się w ogóle.

I tak kobieta może żyć przez wiele lat, aż do momentu, gdy w stałym związku partner nie zacznie poruszać tej kwestii ze względu na własne potrzeby i pragnienia biologiczne. Wówczas występują fizjologiczne aspekty lęku – bladość, zaczerwienienie skóry, potliwość, osłabienie (tzw. miękkie kolana) i chęć natychmiastowej ucieczki. Takie symptomy towarzyszą również innym typom lęków. W tej sytuacji reakcja organizmu może się wiązać z problemami, które w pierwszej chwili mogą przypominać te ginekologiczne.

 

Ból podczas stosunku a poczęcie dziecka

 

W życiu seksualnym mogą pojawić się problemy ze współżyciem związane z bólem w trakcie stosunku lub problemem z otwarciem pochwy na członka. Wówczas poczęcie dziecka schodzi na dalszy plan, a na pierwszy wysuwa się kwestia pokonania dyskomfortu.

Często wizyty u ginekologów kończą się przekierowaniem pacjentki do psychologa lub seksuologa. Mówi się wówczas o bólu somatycznym spowodowanym problemem natury psychicznej – często właśnie lękiem przed ciążą i posiadaniem dziecka. Praca ze specjalistą oparta jest wówczas na znalezieniu jego źródła i próby przeformułowania stosunku do macierzyństwa na pozytywny.

 

Strach przed ciążą u kobiety – rola partnera

 

W przypadku omawianego lęku przed ciążą czy porodem najważniejsza jest rozmowa partnerów.  Tylko w taki sposób można ustalić, czy chęć posiadania potomstwa jest obopólna. Omawiając swoje lęki, para będzie mogła zweryfikować swoje obawy. Warto jednak pamiętać, że dopiero dziecko i czas zweryfikuje wcześniejsze ustalenia partnerów.  

Najważniejszy jest jednak fakt współpracy oraz wzajemnego wsparcia. Kobieta i mężczyzną nie mogą zapomnieć, że dziecko pojawi się na świecie za sprawą łączącej ich miłości, która stanowi fundament rodziny.

Jeżeli podczas rozmów okaże się, że tylko jedna ze stron pragnie dziecka, należy dobrze przemyśleć sytuację – czy jeden z partnerów będzie się musiał „poświęcić”, aby dać dziecko temu drugiemu? A może to poświęcenie będzie polegało na rezygnacji ze swojego pragnienia? Czy „pójście na rękę” utwierdzi miłość, czy zaszkodzi związkowi?

 

Terapia w przypadku lęku przed ciążą u kobiet

 

Jeżeli pokonanie lęku zdaje się leżeć poza zasięgiem partnerów i niezbędna będzie praca z terapeutą, rola partnera nadal pozostaje bardzo duża. Tylko dzięki jego wsparciu kobieta będzie w stanie przejść przez cały proces, aby na końcu podjąć decyzję dotyczącą posiadania potomstwa – nie będzie ona wówczas zdominowana przez lęk, ale zostanie podjęta przez pryzmat świadomości zarówno ograniczeń, jak i możliwości kobiety, która uwolni się od strachu oraz obaw. Nie istnieje jedna słuszna droga terapeutyczna w uzyskaniu rezultatu.

Wszelkie metody pracy terapeuty zależą od podłoża lęku – tj. jego źródła i mechanizmów, jakie wpłynęły na jego głębokie zakorzenienie w świadomości kobiety. Należy pamiętać, że efekt pracy terapeutycznej może być inny niż ten zakładany na początku. Najważniejsza jest tu motywacja do opanowania lęku i pracy nad sobą.

Tematy: strach przed ciążą, lęk przed porodem, lęk przed ciążą, strach przed porodem, lęk przed ciążą u kobiet

Komentarze