Tarczyca - funkcjonowanie i najczęstsze problemy

Ocena: 4.83/5 Głosów: 1
Ta treść była już przez Ciebie oceniana!

Na czym polega działanie gruczołu tarczycy? Jak dochodzi do niedoczynności i nadczynności tarczycy i jakie objawy dają te choroby? Obejrzyj animację!

Tarczyca jest największym gruczołem wydzielania wewnętrznego. Pozostałe to: podwzgórze, przysadka mózgowa, szyszynka, przytarczyce, grasica, trzustka, nadnercza i jądra lub jajniki.  Tarczyca znajduje się bezpośrednio pod skórą, w dolnej części szyi pomiędzy krtanią a tchawicą. Kształtem przypomina motyla z zawiniętymi do środka skrzydłami. Zbudowana jest z dwóch płatów połączonych tzw. cieśnią. Na jej tylnej części zwykle osadzone są cztery przytarczyce. U dorosłego tarczyca waży ok 30 g. Jest zbudowana z pęcherzyków i bogato unaczyniona.

Podobnie jak pozostałe gruczoły wydzielania wewnętrznego pełni w organizmie rolę swego rodzaju regulatora. Ma wpływ na funkcjonowanie niemal wszystkich tkanek i narządów, ale główna jej rola w organizmie osoby dorosłej polega na dbaniu o prawidłowy metabolizm i temperaturę ciała.  Jej pracą steruje układ podwzgórze-przysadka. Podwzgórze tworzy TRH czyli hormon zwany tyreoliberyną. On stymuluje pracę przysadki do wytwarzania TSH czyli hormonu nazywanego tyreotropiną. TSH z kolei pobudza do pracy tarczycę. Ta zaczyna produkować i magazynować dwa hormony regulujące przemianę materii: T4 czyli tyroksynę oraz T3 czyli trójjodotyroninę. Do ich stworzenia wykorzystuje jod, który dociera do niej z krwią.

Pomiędzy tarczycą a układem podwzgórze-przysadka istnieje sprzężenie zwrotne, co oznacza, że hormony T4 i T3 hamują wytwarzanie TRH i TSH.

Jeśli stężenie T4 i T3 we krwi rośnie, to stężenie TRH i TSH maleje. Z kolei niski poziom TRH i TSH powoduje zmniejszenie wydzielania T4 i T3. I znów niski poziom T4 i T3 zwiększa produkcję TSH i TRH. Kiedy wydziela się dużo TSH i TRH to poziom T4 i T3 także rośnie. W ten sposób przez cały czas reguluje się poziom produkcji tych czterech hormonów. Jeśli w tym układzie nastąpią jakieś zakłócenia może dojść do nadczynności albo niedoczynności tarczycy. Niedoczynność jest częstsza. Szacuje się, że dotyczy kilkunastu procent Polaków. Pięć razy częściej kobiet.

Mówimy o niedoczynności tarczycy wtedy, kiedy tarczyca produkuje zbyt mało hormonów T3 i T4. Niedoczynność może być pierwotna lub wtórna. W pierwotnej problemem jest sama tarczyca, która mimo odpowiedniej stymulacji ze strony przysadki nie daje się zachęcić do pracy. O wtórnej niedoczynności mówimy wtedy, kiedy kłopoty wynikają ze złego funkcjonowania układu podwzgórze-przysadka.  Do tarczycy dociera zbyt mało hormonu TSH więc produkcja T4 i T3 też jest zbyt mała. Niedoczynność tarczycy prowadzi do spowolnienia procesów metabolicznych. Jej objawami mogą być: tycie, zmęczenie, osłabienie, senność, nastroje depresyjne, częste uczucie zimna, zaparcia, bladość, sucha skóra i szorstkie łokcie, opuchnięte powieki górne oraz powiększone wole i choroba wieńcowa serca.

Nadczynność z kolei polega na tym, że tarczyca produkuje zbyt dużo hormonów. Najczęstszą jej przyczyną są choroby: Gravesa-Basedowa i Plummera. W obu przypadkach, tarczyca nie reaguje odpowiednio na sygnały biegnące z przysadki i wytwarza zbyt dużo hormonów. Nadmiar hormonów T4 i T3 powoduje, że organizm przyspiesza przemianę materii. Objawami nadczynności mogą być: rozdrażnienie, nadpobudliwość i bezsenność, drżenie rąk, spadek wagi, zwiększony apetyt, przyspieszona akcja serca, kołatania, duszność, większa potliwość, wyczerpanie, osłabienie mięśni nóg i powiększone wole.

Posłuchaj, co ginekolog endokrynolog mówi o niepłodności spowodowanej problemami z tarczycą.

 

Tematy: tarczyca, video, wideo, niedoczynność tarczycy, nadczynność tarczycy

Zobacz inne filmy z działu Mama

Komentarze