Tiki nerwowe u dzieci – jakie są przyczyny, jak rozpoznać i jak leczyć tiki u dzieci?

Ocena: 4.46/5 Głosów: 25
Ta treść była już przez Ciebie oceniana!

Tiki nerwowe u dzieci to niekontrolowane, częste mimowolne ruchy w postaci mrugania, chrząkania czy potrząsania głową. Sprawiają, że dziecko staje się nerwowe lub jako takie jest postrzegane. Mają podłoże neurologiczne, wymagają intensywnej pracy, połączenia terapii farmakologicznej i psychologicznej. Często nawracające tiki u dzieci, powodują dyskomfort i mogą być objawem poważniejszych zaburzeń neurologicznych. Co zrobić, gdy zauważymy tik u dziecka? Jak wygląda leczenie?

Fotolia

Tiki nerwowe u dzieci – jakie są przyczyny mimowolnych ruchów?

 

Tuk nerwowy to krótkotrwały, mimowolny ruch, skurcz mięśni, nad którym nie można zapanować. Tikami mogą być zarówno ruchy konkretnej części ciała, np. potrząsanie głową, mruganie, jak i tiki wokalne, czyli nagłe, niezamierzone i powtarzające się wymawianie słów, chrząkanie, mlaskanie, pociąganie nosem.

Tiki u dzieci z reguły mają podłoże neurologiczne – przyczyną są zazwyczaj zaburzenia w przewodzeniu impulsów nerwowych. Nieprawidłowy sposób funkcjonowania ośrodkowego układu nerwowego u niektórych dzieci, sprawia że są one bardziej podatne na występowanie mimowolnych zachowań niż inne. Zdarza się, że tiki nerwowe u dzieci zaczynają pojawiać się po konkretnym, stresującym, trudnym wydarzeniu, stąd częste występowanie tików nerwowych u dziecka w wieku szkolnym lub przedszkolnym, zwłaszcza, jeśli maluch dopiero zaczyna odnajdować się w nowym środowisku. Przyczyna tików u dziecka może być jednak trudna do ustalenia.  

Napięcie, stres, dieta bogata w cukry, pobudzające dziecko, złe relacje z innymi, przykre dla dziecka okoliczności lub przeżywanie silnych emocji, np. podekscytowanie – te sytuacje mogą wywoływać lub nasilać tiki, powodować np. chrząkanie u dziecka na tle nerwowym. Pojawianie się niechcianego ruchu czy zachowania często wywołuje u dziecka stres, związany z tym, że nie ma nad sobą kontroli, że inni mu się przyglądają, że różni się od rówieśników. Próba powstrzymania tików, zamaskowania ich, może przynieść odwrotny rezultat i nasilić je, co sprawia, że dziecko jest nerwowe w jeszcze większym stopniu. 

  

Jak rozpoznać i jak leczyć tiki u dziecka na tle nerwowym?

 

Po zauważeniu pojawienia się tików u dziecka, w pierwszej kolejności należy wykluczyć dolegliwości, takie jak np. alergia – w przypadku chrząkania wada wzroku – przy mruganiu oczami u dziecka, czy pasożyty, gdy dziecko jest niespokojne ruchowoJeśli zachowania te nie są spowodowane czynnikami wymienionymi wyżej lub podobnymi problemami, konieczna jest wizyta u lekarza neurologa.

Leczenie tików u dziecka w dużej ilości przypadków polega na połączeniu terapii psychologicznej i farmakologicznej, jednak zawsze zależy to od indywidualnego przypadku i stopnia nasilenia problemu. Po wykluczeniu wspomnianych wcześniej przyczyn (np. wad wzroku) często zalecane jest zrobienie badań mających potwierdzić lub wykluczyć występowanie niedoboru niektórych minerałów i witamin, np. magnezu.

Oprócz uzupełnienia ich braków ważne jest stosowanie leków, poprawiających działanie receptorów i przekaźników chemicznych w mózgu. W przypadku dzieci, szczególnie istotne jest, aby dawki były możliwie jak najmniejsze, ze względu na wiele skutków ubocznych, jakie leki te mogą powodować, np. senność lub brak koncentracji.

Jeśli chodzi o pomoc psychologiczną, na którą kładzie się duży nacisk, aby pomóc dziecku z tikami nerwowymi stosowana jest: 

  • dokładna obserwacja,
  • skupienie się na redukcji lęku i sytuacji, które go wywołują,
  • nauczenie dziecka rozpoznawania momentów stresujących i próba oswojenia go z nimi,
  • wzmocnienie poczucia bezpieczeństwa,

Kiedy dziecko ma tiki na tle nerwowym, ważna jest także rozmowa o sytuacjach trudnych.

  

Mruganie oczami, chrząkanie, potrząsanie głową – jak reagować i pomóc dziecku? 

 

Aby pomóc dziecku w zwalczeniu problemu przede wszystkim:

  • szukajmy przyczyn tików – obserwujmy, kiedy i w jakich sytuacjach dziecko ma tiki najczęściej,
  • nie karćmy dziecka za tiki, nie mówmy mu, że ma przestać – pamiętajmy że ono nie chce tego robić, jest to mimowolne i niekontrolowane,
  • postarajmy się zredukować stres i sytuacje, które go wywołują – zobaczmy, kiedy dziecko jest nerwowe i czy ma to związek z występowaniem tiku,
  • nie udawajmy, że nic się nie dzieje, że jest to chwilowy problem – zgłośmy się do specjalisty.

Tiki mogą być nawracające, najważniejsze w działaniu rodziców jest nie ignorowanie problemu i dokładne sprawdzenie, co dolega dziecku. Pozostawione samo z trudną sytuacją, której nie jest w stanie kontrolować, może mieć problem z akceptacją siebie, wycofać się społecznie, wstydzić się swojej dolegliwości, tego że zwraca na siebie uwagę. Należy również wziąć pod uwagę fakt, że tiki mogą być objawem różnych chorób, np. Zespołu Tourette'a, dlatego ignorowanie występowania tików u dziecka może pogłębić jego trudności i tym samym znacznie utrudnić leczenie.

Tematy: tiki nerwowe u dzieci, tiki u dzieci, mruganie oczami u dziecka, chrząkanie u dziecka, nerwowe dziecko

Komentarze