Oparzenia u dzieci – rodzaje, stopnie, pierwsza pomoc, leczenie

Ocena: 4.73/5 Głosów: 1
Ta treść była już przez Ciebie oceniana!

Oparzenia u dzieci zdarzają się stosunkowo często. Wśród oparzeń wyróżnia się oparzenia termiczne, chemiczne, elektryczne. W zależności od głębokości oparzenia, dzieli się je na kilka stopni. Ze względu na cienką, delikatną skórę dzieci są szczególnie predysponowane do rozwoju poparzeń słonecznych. Ważną umiejętnością jest udzielenie pierwszej pomocy dziecku po oparzeniu.

Fotolia

Oparzenie – wrzątkiem, chemiczne, elektryczne 

 

Oparzenie to uszkodzenie tkanek w wyniku działania wysokiej temperatury, energii elektrycznej czy pewnych substancji chemicznych. Do oparzeń u dzieci, szczególnie tych najmłodszych, dochodzi dość często. Powstawaniu oparzeń sprzyja nieuwaga dzieci i ich opiekunów. 

Spośród oparzeń cieplnych najczęściej wymienia się oparzenia gorącymi płynami np. oparzenie wrzątkiem, czy oparzenia parą wodną, tłuszczem lub ogniem. Stopień ciężkości poparzenia u dziecka zależy od rozległości oparzonej powierzchni, temperatury i czasu, jaki trwało. Wraz ze wzrostem temperatury wzrasta szybkość powstawania oparzenia. W temperaturze ponad 70 stopni Celsjusza zniszczenie skóry trwa zaledwie kilka sekund.

Drugi rodzaj oparzeń – oparzenia chemiczne powstają pod wpływem działania stężonych kwasów lub zasad. Oparzenia elektryczne powstają natomiast w wyniku przepływu prądu przez tkanki lub wydzielanej w tym czasie wysokiej temperatury. Nie można zapominać także o promieniowaniu słonecznym, które często powoduje poparzenie skóry u dziecka.

  

Stopnie oparzeń – 1, 2 i 3 stopnia – objawy 

 

Wyróżniamy cztery stopnie oparzenia, w zależności od jego głębokości. Oparzenia termiczne o stopniu pierwszym i drugim to oparzenia powierzchowne; stopień trzeci i czwarty, należy do oparzeń głębokich.

  • Oparzenie 1 stopnia – charakteryzuje się rumieniem, zaczerwienieniem oraz przekrwieniem miejsca oparzenia. Zmiana może być piekąca, swędząca. Jest to uszkodzenie powierzchowne, obejmujące jedynie naskórek. Do zagojenia dochodzi po około tygodniu.
  • Oparzenie 2 stopnia – zmiany dotyczą głębszych warstw skóry, ale nie jej pełnej grubości. Charakterystyczne dla tego stopnia oparzenia jest pojawianie się pęcherzy. Pęcherze, czy jak mówią rodzice, bąble po oparzeniu wypełnione są płynem o delikatnie żółtym zabarwieniu. Skóra pod nimi jest zaczerwieniona, przekrwiona, obrzęknięta, a oparzone dziecko odczuwa ból. Oparzenia te goją się nieco dłużej. Zdarza się, że powodują przebarwienia lub blizny na skórze.
  • Oparzenie 3 stopnia – dotyczy całej grubości skóry. Skóra dziecka jest twarda, woskowa, białoszara lub brunatna. Dziecko może nie skarżyć się na ból, gdyż zniszczeniu ulegają włókna nerwowe, co powoduje zaburzenia czucia. Mogą tutaj pozostać grube, twarde blizny po oparzeniu czy przykurcze w mięśniach.
  • Oparzenie 4 stopnia – zwęglenie, martwica dotyka tkanek położonych pod skórą (mięśni, ścięgien). W niektórych przypadkach leczenie wymaga amputacji.

  

Leczenie oparzeń termicznych u dziecka 

 

Pierwsza pomoc przy oparzeniu polega na wstępie na odizolowaniu dziecka od źródła ciepła. Kiedy dziecko oparzyło się wrzątkiem czy płomieniem, najlepiej zdjąć ubranie okolicy oparzenia. Następnie należy obficie spłukać miejsce oparzenia zimną woda (ok. 20 stopni Celsjusza). Powinno to trwać około kilkunastu minut lub do czasu pojawienia się dreszczy u dziecka.

Na oparzenia można również stosować okłady z namoczonych zimną wodą tkanin – trzeba zmieniać je co kilka minut. Chłodzenie miejsca oparzonego zapobiega dalszemu uszkodzeniu skóry przez energię cieplną. Znaczenie ma tutaj czas – najlepsze efekty w leczeniu osiąga się, jeśli do schłodzenia doszło zaraz po oparzeniu. Następnie można założyć opatrunek na oparzenia – najlepiej jałową gazę.

Nie należy na siłę zrywać przywartych do skóry fragmentów ubrania, ani przekłuwać pęcherzy. Nie powinno się smarować oparzonego miejsca żadnymi tłuszczami ani białkami, zatem żadna tłusta maść na oparzenia nie jest zalecana. W takim razie, czym smarować oparzenia i czy w ogóle to robić? Można stosować preparaty o działaniu pielęgnacyjnym i łagodzącym, zawierające pentanol.  

Specjalistyczne leczenie oparzeń mało rozległych i powierzchniowych nie jest z reguły wymagane, rozległe lub głębokie powinny być leczone chirurgicznie.

  

Oparzenie słoneczne u dziecka – co robić? 

 

Oparzenia słoneczne należą do oparzeń termicznych. Ze względu na to, że skóra dziecka jest delikatna i cienka często dochodzi u nich do oparzeń słonecznych w wyniku nadmiernej ekspozycji na promieniowanie. Miejsce oparzone jest zaczerwienione, może wystąpić pieczenie, swędzenie, ból, zdarza się, że pojawiają się pęcherze. Zazwyczaj rumień, zaczerwienienie skory pojawia się ok. 2–4 godzinach po ekspozycji na promieniowanie słoneczne, a największe nasilenie osiąga po około 10 godzinach.

Co na oparzenia słoneczne? Postępowanie jest podobne jak pozostałych typach oparzeń. Przede wszystkim miejsce oparzone należy schłodzić wodą, można robić zimne okłady. Kiedy dziecko się oparzyło, można zastosować preparaty regenerująco-łagodzące jak pentanol. Również nie wolno smarować oparzenia tłustymi kremami. W razie bólu można też podać leki przeciwbólowe. Przez pewien czas dziecko nie powinno wychodzić na słońce.

Poparzeniom u dziecka można zapobiec przez odpowiednie zabezpieczenie go podczas pobytu na świeżym powietrzu. W godzinach południowych najlepiej w ogóle zrezygnować z wychodzenia z dzieckiem na słońce. Podczas ekspozycji na słońce należy zadbać o odpowiedni ubiór dziecka – zwłaszcza założenie nakrycia głowy. Ważne jest również stosowanie odpowiednich, przeznaczonych dla dzieci kremów ochronnych.

 

Bibliografia:

  1. Noszczyk W., Chirurgia Repetytorium, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2009, s.227-235
  2. Interna Szczeklika. Podręcznik chorób wewnętrznych 2016, zespół red. P. Gajewski [i in.], Kraków: Medycyna Praktyczna 2016, s.1408-1411
Tematy: oparzenia u dziecka, oparzenie pierwszego stopnia u dziecka, oparzenie drugiego stopnia u dziecka, oparzenie u dziecka pierwsza pomoc

Komentarze