Neofobia żywieniowa u dzieci – co to jest, jak rozpoznać i jak leczyć neofobię u dziecka?

Ocena: 4.11/5 Głosów: 6
Ta treść była już przez Ciebie oceniana!

Neofobia żywieniowa to zaburzenie odżywiania, w którym dziecko nie chce jeść nowych pokarmów. Awersja do jedzenia dotyczy zapachu, barwy czy konsystencji produktów. Przyczyny neofobii żywieniowej u dziecka są złożone, obejmują np. nieprawidłowe rozszerzanie diety niemowlaka czy nerwową atmosferę podczas posiłków. Jak rozpoznać, czy dziecko ma neofobię czy jest niejadkiem? Na czym polega terapia tego zaburzenia?

Fotolia

Neofobia żywieniowa – co to za zaburzenie odżywiania? 

 

Neofobia żywieniowa jest zaburzeniem charakteryzującym się niechęcią do nowych, nieznanych pokarmów ze względu na ich konsystencję, strukturę, barwę. Neofobia żywieniowa u dziecka pojawia się najczęściej między trzecim a piątym rokiem życia, czyli w momencie, kiedy w diecie przybywa nowych produktów.

Menu dziecka z neofobią jest nierzadko ograniczone do kilku ulubionych produktów. Najbardziej problemowe są owoce i warzywa, a także mięso. Maluchy odmawiają nie tylko próbowania nowości, ale również lubianych wcześniej potraw czy produktów, zwłaszcza tych podanych w formie innej niż miało to miejsce wcześniej. Nie są jednak niejadkami – spożywane posiłki zazwyczaj pokrywają zapotrzebowanie energetyczne organizmu.

  

Przyczyny neofobii – dlaczego dziecko nie chce jeść? 

 

Neofobia żywieniowa prawdopodobnie ma podłoże genetyczne, ponieważ bardzo często występuje rodzinnie. Częściej występuje u chłopców. Dużą rolę w rozwoju zaburzenia mają też czynniki środowiskowe – dieta rodziców i rodzeństwa, atmosfera panująca w trakcie posiłków, zmuszanie do spożycia posiłku, kiedy dziecko nie chce jeść.

Dzieci przywiązują bowiem bardzo dużą uwagę do otoczenia, starają się naśladować ważne dla siebie osoby. Nieprzyjemna atmosfera w czasie wspólnego posiłku lub codzienne jedzenie w pośpiechu wprowadzają nerwową atmosferę.

Uważa się także, że możliwą przyczyną neofobii żywieniowej u dziecka jest opóźnianie momentu rozpoczęcia rozszerzania diety niemowlaka, a także monotonna diety matki w czasie karmienia piersią. Te dwa momenty są bardzo ważne w życiu malucha, wpływają bowiem na kształtowanie preferencji żywieniowych na dalsze lata życia.

Na rozwój neofobii żywieniowej ma też wpływ osobowość dzieci. Te nieśmiałe czy niestabilne emocjonalnie są bardziej podatne na rozwinięcie tego zaburzenia odżywiania.

  

Niejadek czy neofobia – objawy neofobii żywieniowej u dziecka 

 

Pierwsze objawy neofobii łatwo uznać za przejściowy okres w życiu dziecka. Dziecko grymasi, nie ma apetytu, odczuwa niechęć do gryzienia nieznanych produktów. Awersja pokarmowa u dziecka często manifestowana jest płaczem lub wypluwaniem kęsów. Posiłki stają się źródłem negatywnych emocji, powodem do histerii. Z czasem dochodzi do znacznego zawężenia menu. Następuje etap braku akceptacji produktów, które dawniej były lubiane. Pojawiają się reakcje organizmu na smak, zapach, konsystencję, teksturę.

Objawy neofobii żywieniowej u dziecka są bardzo łatwo zauważalne, niestety często bagatelizowane i błędnie klasyfikowane jako „wybrzydzanie przy jedzeniu”. Zmartwieni rodzice są nazywani przewrażliwionymi i nadmiernie uspokajani przez rodziny, a także lekarza pierwszego kontaktu.

Początkowo neofobia żywieniowa wydaje się niegroźna – nie widać zmian w stanie odżywienia czy morfologii krwi. Niedobory witamin i składników mineralnych pojawiają się po dłuższym czasie. To właśnie przez nie, mimo iż niegroźna dla życia dziecka, neofobia może przyczynić się do problemów zdrowotnych w przyszłości.

 

Leczenie neofobii – co robić, kiedy dziecko ma awersję do jedzenia? 

 

Neofobia żywieniowa to bardzo złożony problem, u każdego dziecka wymagający nieco innej interwencji. Aby pomóc dziecku z neofobią, należy wielotorowo wspomóc rozwój pociechy. W pierwszej kolejności trzeba zwrócić uwagę na potencjalne problemy występujące w rodzinie. Należy stworzyć w domu odpowiednią atmosferę sprzyjającą rozwojowi malucha.

Istnieje wiele sposobów na zwalczenie neofobii żywieniowej.

  • Najlepszym domową terapią neofobii żywieniowej będzie regularna ekspozycja na różne pokarmy. Udowodniono bowiem, że im częściej zapoznajemy dziecko z danym produktem, tym bardziej będzie ono później skłonne go spróbować. Do zmiany preferencji potrzeba około 810 ekspozycji. Liczba ta maleje, jeśli staramy się urozmaicać dietę i często wprowadzamy nowości.
  • Jeśli dziecko źle reaguje na prośby o spróbowanie nowości, można starać się zostawiać jedzenie (np. zdrowe przekąski) w zasięgu wzroku pociechy, nie proponując go. W ten sposób zapewnimy ekspozycję na produkt, nie denerwując dziecka.
  • Jadłospis dziecka z neofobią jest dość monotonny. Aby go urozmaicić i wspomóc wyrównanie niedoborów witamin i minerałów, można dodawać nieznane produkty do lubianych przez dziecko potraw. Z tego samego powodu należy też ograniczyć ilość podawanych słodyczy i zastąpić je zdrowymi przekąskami.
  • Dzieci są bardziej ufne dla pokarmów kupowanych i spożywanych przez rodziców. Dlatego pomocne w leczeniu neofobii będą wspólne zakupy i posiłki. Należy jednak poświęcić na nie odpowiednią ilość czasu, aby nie towarzyszył im pośpiech i stres.
  • Kiedy dziecko ma neofobię żywieniową, ważne jest, aby w domu starać się stymulować jego zmysły i zwalczać negatywną atmosferę towarzyszącą posiłkom. Odpowiedni nastrój podczas jedzenia zapewnimy poprzez pozwalanie na samodzielne jedzenie rączkami lub sztućcami, robienie przerw na produkt przypominający ten ulubiony, a także wstrzymywanie się od narzekania na sposób jedzenia czy wielkość porcji. Dziecko można też nagradzać za udany posiłek – wspólnie spędzonym czasem, ulubioną zabawą, krótką wycieczką.

Zarówno na początku interwencji, jak i po skorzystaniu z domowych sposobów na neofobię żywieniową, warto poszukać pomocy z zewnątrz – udać się z pociechą do psychologa, do lekarza rodzinnego, być może też behawiorysty. Specjaliści pomogą zwalczyć leżącą głębiej przyczynę problemu.

Tematy: neofobia żywieniowa u dziecka, neofobia u dziecka, dziecko nie chce jeść, sposoby na niejadka, brak apetytu u dziecka

Komentarze