Moczenie nocne u dziecka – jakie są przyczyny, jak pomóc dziecku?

Ocena: 4.03/5 Głosów: 23
Ta treść była już przez Ciebie oceniana!

Moczenie nocne dotyczy około 300 tysięcy dzieci powyżej 5. roku życia. Fot. Shutterstock
Moczenie nocne dotyczy około 300 tysięcy dzieci powyżej 5. roku życia.

Kiedy moczenie nocne wymaga wizyty u lekarza?

 

Część rodziców jest zdania, że w przypadku moczenia nocnego z wizytą można spokojnie zaczekać do końca 5. roku życia. Jeśli oczywiście nie występują żadne objawy chorobowe. Jeśli jednak moczenie nocne jest źródłem dużego stresu dla dziecka, a tym bardziej zaburza w jakiś sposób jego funkcjonowanie, bo np. dziecko nie chce jeździć z wami do krewnych z obawy przed zmoczeniem prześcieradła, to na pewno warto wybrać się wcześniej do specjalisty.

Proces diagnostyczny może potrwać. Nigdy nie należy wykluczyć, że przyczyną problemu są choroby układu moczowego lub bardzo silny stres. Pierwsze wymagają diagnostyki ze strony pediatry i nefrologa dziecięcego, drugie – ze strony terapeuty.

 

Co zrobi lekarz? Jakie zada pytania?

 

Leczeniem kieruje pediatra lub nefrolog dziecięcy. Przeprowadzi tzw. badanie kliniczne, czyli obejrzy dziecko, zbada je dotykiem. Co ważne, dziecko będzie musiało zdjąć majtki, bo lekarz będzie zmuszony ocenić m.in. ujście cewki moczowej. Dla wieku kilkulatków może to być krępująca sytuacja, dlatego warto wcześniej przygotować do niej dziecko. Powiedzieć co się będzie działo i czemu ma służyć badanie.

Przeprowadzi szczegółowy wywiad. W przypadku maluchów leczonych przewlekle należy mieć przy sobie historię choroby. Lekarz może zadać szereg różnych pytań, część prawdopodobnych znajduje się poniżej.

  • Czy w rodzinie były przypadki moczenia mocnego? Jeżeli rodzice mieli ten problem, to prawdopodobieństwo, u dziecka wzrasta nawet do 77 proc.
  • Jak często dziecku zdarza się moczyć w nocy?
  • Czy dziecko moczy się także w dzień?
  • Jak dużo płynów pije?
  • Czy miało lub jest w trakcie leczenia zakażenia dróg moczowych?
  • Jak często sika?
  • Czy ma jakieś alergie?
  • Jak wyglądał okres okołoporodowy?
  • Czy dziecko miało jakieś problemy neurologiczne?
  • Czy ostatnio wydarzyło się coś trudnego w życiu dziecka?

Dzieci mogą mocno przeżywać coś, co dla dorosłych wydaje się niezbyt poważne. Wśród stresujących wydarzeń wyzwalających opisywany problem mogą znaleźć się np.:

  • narodziny rodzeństwa,
  • kłótnie i sprzeczki rodziców,
  • problemy rodziców (finansowe, zawodowe, każde, które wyzwalają negatywne uczucia u opiekunów),
  • rozpoczęcie nauki w szkole lub przedszkolu (ilość wrażeń, nowych rzeczy, reguł, do których muszą się dostosować dzieci jest dużym przeżyciem emocjonalnym),
  • nadmiar zajęć i obowiązków – napięty program w przedszkolu (zbyt dużo zajęć dydaktycznych w stosunku do czasu tzw. swobodnej zabawy) i dodatkowa wieczorna edukacja może spowodować, że dziecko poczuje się bardzo przeciążone.

 

Jak leczyć moczenie nocne u dziecka?

 

Jeżeli dziecko cierpi na moczenie nocne niemonosymptomatyczne, konieczna jest eliminacja przyczyny podstawowej.

W przypadku moczenia nocnego monosymptomatycznego postępowanie zaczyna się od wyeliminowania nieprawidłowych nawyków (takich jak podawanie dziecku zbyt dużej ilości płynów w godzinach wieczornych), wyrobienia w dziecku zwyczaju mikcji bezpośrednio przed snem oraz od stosowania systemu motywacyjnego. Zaleca się prowadzenie dzienniczka suchych i mokrych nocy – w prowadzeniu dzienniczka aktywnie powinno uczestniczyć dziecko. Suche noce powinny być nagradzane, np. naklejką. Dziecko nie powinno być karane ani ganione za mokre noce, ale warto, aby uczestniczyło w sprzątaniu łóżka, praniu pościeli itd.

Sposobem na uzyskanie suchych nocy jest także wybudzanie dziecka w nocy celem udania się do toalety (najlepiej zrobić to po ok. 3 godzinach snu).

Kolejnym krokiem jest stosowanie alarmów wybudzeniowych. Są to specjalne czujniki reagujące na niewielką ilość wilgoci (pierwsze krople moczu), które wybudzają dziecko ze snu i mobilizują do udania się do toalety.

Ważnym krokiem jest normalizacja rytmu wypróżnień – jeżeli dziecko cierpi na zaparcia, konieczne jest wdrożenie diety bogatoresztkowej oraz podawanie środków zmiękczających stolec i ułatwiających wypróżnianie.

W przypadku moczenia nocnego na tle emocjonalnym niezbędna jest opieka psychologiczna.

Jeżeli dziecko cierpi na tzw. nocną poliurię, a metody pozafarmakologiczne nie są skuteczne, włącza się leczenie farmakologiczne w postaci desmopresyny. Jeżeli nocnej poliurii towarzyszy nadreaktywność mięśnia wypieracza moczu, podaje się także inny lek – oksybutyninę.

Tematy: nocnik, przedszkolak, Trening czystości, moczenie nocne, układ moczowy, moczenie nocne u dzieci

Komentarze