Chrapanie u dziecka – jakie są przyczyny i jak pomóc, kiedy dziecko chrapie?

Ocena: 4.31/5 Głosów: 2
Ta treść była już przez Ciebie oceniana!

Chrapanie u dzieci to częsta przypadłość, występująca najczęściej poniżej 6. roku życia. Kiedy dziecko chrapie w pierwszej kolejności podejrzewane jest przerost migdałka gardłowego, jednak potencjalnych przyczyn jest więcej. Za chrapanie i charczenie u niemowląt może odpowiadać np. przeziębienie. Chrapanie wiąże się z ryzykiem epizodów bezdechów sennych, dlatego dziecko z takim objawem należy zabrać do lekarza.

Fotolia

Dlaczego dziecko chrapie? 

 

Chrapanie u dzieci jest dość powszechnie występującą przypadłością na całym świecie, najczęściej dotyczącą przedszkolaków. To bardzo charakterystyczny objaw zaburzeń oddychania w czasie snu. Kiedy dziecko chrapie, oznacza to, że dochodzi do utrudnionego przepływu powietrza przez drogi oddechowe. Podniebienie miękkie i języczek są wprawiane w drgania, co powoduje charakterystyczne objawy dźwiękowe.

Choć nie zagraża życiu, chrapanie być objawem różnych chorób. Przyczyną chrapania u dzieci jest przede wszystkim przerost migdałka gardłowego, dalej wymienia się także zespół obturacyjnego bezdechu sennego, skrzywienie przegrody nosa, otyłość, alergiczny nieżyt nosa oraz bierne palenie. Czynnikiem ryzyka jest również chrapanie występujące u rodziców.

Mechanizm zaburzeń przepływu powietrza jest różny w zależności od czynnika go wywołującego. Jeśli chodzi o alergie i infekcje, będziemy mieli do czynienia przede wszystkim z obrzękiem ścian dróg oddechowych, a, przykładowo, przy otyłości i przeroście migdałka podniebiennego z uciskiem tkanki na gardło. Może się zdarzyć, że przyczyną chrapania u dzieci będzie osłabienia mięśniówki gardła.

    

Przerost migdałka – przyczyna chrapania u dziecka 

 

Kiedy dziecko chrapie w pierwszej kolejności podejrzewa się przerost migdałka gardłowego. Jest on spowodowany dużą aktywnością układu odpornościowego. Wszystkie infekcje górnych dróg oddechowych powodują powiększanie się tkanki limfatycznej, a przy długotrwałej stymulacji związane jest to z nawet z jej trwałym powiększeniem. Ważnymi czynnikami mogącymi powodować zwiększenie rozmiarów migdałków są także: alergiczny nieżyt nosa, refluks żołądkowo-przełykowy oraz narażenie na dym tytoniowy. Przerost migdałka gardłowego może dotyczyć również młodszych dzieci, ale najczęściej obserwowany jest wśród przedszkolaków i może występuje aż u 11 proc. tej populacji. Do laryngologa należy zgłosić się, gdy:

  • dziecko oddycha przez usta, ma tzw. twarz adenoidalną (długą, otwarte usta i wadę zgryzu),
  • dziecko chrapie w nocy,
  • dziecko ma przewlekły katar, zatkany nos lub nawracające infekcje górnych dróg oddechowych albo zapalenie ucha,
  • dziecko mówi przez nos.

W większości przypadków przerost migdałka gardłowego ma tendencję do samoistnego ustępowania. W niektórych przypadkach stosuje się leczenie farmakologiczne lub chirurgiczne.

 

Dziecko chrapie i kaszle w nocy – co to oznacza?

 

Gdy dziecko chrapie przez nos i kaszle, prawdopodobnie jest to związane z infekcją górnych dróg oddechowych i niedrożnością przewodów nosowych, które są obrzęknięte lub zalega w nich wydzielina. Jeśli dziecko nie gorączkuje i jest w dobrym stanie, można początkowo podjąć leczenie domowymi sposobami. Przy infekcjach wirusowych należy skoncentrować się na łagodzeniu dolegliwości i wzmacnianiu odporności. Przy oczyszczaniu nosa doskonale sprawdzi się, np. woda morska. W aptece jest także wiele preparatów dostępnych bez recepty, które pomagają zwalczać infekcje w początkowym stadium.

Gdy przeziębienie będzie się przewlekało, a objawy narastały, warto wybrać się do lekarza. Chrapiące dziecko warto przebadać także w kierunku takich stanów jak przewlekłe zapalenie zatok, alergiczny nieżyt nosa lub skrzywienie przegrody, których leczeniem powinien zająć się specjalista.

Charczenie u niemowląt w większości również będzie miało podłoże infekcyjne. Niemowlęta mogą charczeć lub chrapać także przy nadmiernej produkcji śliny w okresie ząbkowanie. Niestety u najmłodszych trzeba także brać pod uwagę wady w budowie układu oddechowego, np. wiotkość krtani.

Chrapanie u niemowląt tak, jak i u dzieci starszych, może skutkować niewyspaniem i zmęczeniem. Maluch będzie apatyczny, płaczliwy i marudny, a przedszkolaki mogą dodatkowo  mieć problemy z pamięcią i koncentracją.

  

Bezdech senny u dzieci – czy to groźne?

 

Zespół obturacyjnego bezdechu sennego występuje u ok. 2 proc. dzieci i definiowany jest jako zaburzenia oddychania w czasie snu charakteryzujące się występowaniem przedłużonych, spłyceń i/lub całkowitych zwężeń górnych dróg oddechowych, prowadzących do upośledzenia prawidłowej wentylacji w trakcie snu i zaburzeń struktury snu. Do zaburzeń oddychania w czasie snu zalicza się miedzy innymi chrapanie oraz zespół obturacyjnych bezdechów sennych. Jak pomóc dziecku? 

Bezdech u dziecka, chrapanie, moczenie noce, sen z nadmiernie odgiętą szyją oraz duża senność w ciągu dnia to objawy, które powinny skłonić do konsultacji lekarskiej. Diagnostykę zaburzeń snu prowadzi się między innymi wykonując badanie polisomnograficzne, czyli badanie podczas którego w czasie snu zapisywane są różne parametry (mi. praca mózgu, praca serca, utlenowanie krwi, ruchy ciała). Pozwala ono na ocenę jakości snu i wykrycie bezdechów. Gdy zespół obturacyjnego bezdechu sennego u dziecka nie będzie leczony, może w przyszłości doprowadzić do poważnych powikłać ze strony układu sercowo-naczyniowego oraz zburzeń metabolicznych.

 

Bibliografia:

1. http://www.pnmedycznych.pl/wp-content/uploads/2015/01/pnm_2014_10b_037_043.pdf

 

Tematy: chrapanie u dziecka, bezdech u dziecka, bezdech senny, dziecko chrapie, charczenie u niemowląt

Komentarze