Jak nauczyć dziecko optymizmu

Ocena: 4.8/5 Głosów: 1
Ta treść była już przez Ciebie oceniana!

„Dzisiaj jest taki dzień, że wszystko musi się udać” – 11 sposobów, by twoje dziecko patrzyło na świat przez różowe okulary.

Optymizmu można dziecko nauczyć. Fot. Shutterstock
Optymizmu można dziecko nauczyć.

Optymizm jest szczepionką, która może ochronić dzieci przed depresją. Bardzo cenną w dzisiejszych czasach, kiedy liczba dzieci cierpiących z powodu tej choroby szybko wzrasta. Na szczęście można nauczyć dziecko patrzenia na świat przez różowe okulary. Najłatwiej będzie jeśli zabierzemy się za to, zanim malec skończy 7 lat. W przypadku starszych dzieci nauka optymizmu jest trudniejszym zadaniem, ale nie niemożliwym. Podpowiadamy jak to zrobić.

Styl wyjaśniania rzeczywistości

To czy jesteśmy pesymistami, czy optymistami zależy od tego, w jaki sposób tłumaczymy sobie to, co nam się przytrafia. Profesor psychologii Martin E. P. Seligman, twórca nurtu psychologii pozytywnej i autor słynnej książki "Optymizmu można się nauczyć" nazywa to "stylem wyjaśniania". Jeśli chcesz, nauczyć swoje dziecko optymizmu, musisz zrozumieć o co w tym chodzi.

Styl wyjaśniania rzeczywistości może być  optymistyczny lub pesymistyczny. W całości, lub tylko w jednym z trzech aspektów: stałości, zasięgu i personalizacji.

1. Stałość, czyli co jest dla ciebie stałe i niezmienne, a co przejściowe

Jeśli przytrafi ci się coś złego i ty uważasz to za stałe, a dobre rzeczy traktujesz, jako przejściowe - masz pesymistyczny styl wyjaśniania.

Jeśli natomiast złe rzeczy uważasz za przejściowe, a dobre za stałe - twój styl wyjaśniania jest optymistyczny.

2. Zasięg, czyli kiedy generalizujesz, a kiedy zawężasz

Jeśli masz do czynienia z czymś złym i uogólniasz swoją negatywną opinię, a kiedy masz do czynienia z czymś dobrym, twierdzisz, że to dotyczy tylko bardzo wąskiej dziedziny - twój styl wyjaśniania jest pesymistyczny.

Jeśli masz do czynienia z czymś dobrym i uogólniasz swoją dobrą opinię, a kiedy masz do czynienia z czymś złym, zawężasz - masz optymistyczny styl wyjaśniania.

3. Personalizacja, czyli kiedy czujesz się sprawcą

Jeśli dzieje się coś dobrego, to osoba o optymistycznym stylu wyjaśniania widzi w tym swoją zasługę, a jeśli coś pójdzie nie tak - winę innych ludzi, losu lub w jakiś inny sposób się usprawiedliwia.

Z kolei pesymista uważa że wszystko, co złe dzieje, się przez niego, a to co dobre jest zasługą innych osób albo szczęśliwego zbiegu okoliczności.

Dla ułatwienia zebraliśmy w tabelce przykładowe zdania ilustrujące optymistyczny i pesymistyczny styl wyjaśniania.

Wymiar

Przykładowe zdarzenie

Pesymistyczny styl wyjaśniania

Optymistyczny styl wyjaśniania

Stałość

Otrzymujesz dobry wynik z egzaminu

"Wyjątkowo mi się udało."

"Jestem zdolna"

Stałość

Spóźniłaś się na spotkanie

"Nigdy nie potrafię dotrzeć na czas"

"Dzisiaj nie mogłam zdążyć na czas"

Zasięg

Dostajesz podwyżkę

"To dlatego, że w tym roku miałam więcej klientów"

"To dlatego, że jestem świetnym pracownikiem"

Zasięg

Twoja znajoma narzeka, że myślisz tylko o sobie.

"Jestem egoistką."

"Według niej zbyt dużo myślę o sobie."

Personalizacja

Masz wypadek samochodowy

"Jestem beznadziejnym kierowcą"

"Była bardzo słaba widoczność, a na dodatek drzewo zasłaniało znak"

Personalizacja

Znajomi chwalą twoje nowe mieszkanie

"Poprzedni lokatorzy mieli dobry gust"

"Potrafię wybrać fajne mieszkanie"

 

Jeśli rozumiesz już o co chodzi i mniej więcej potrafisz stwierdzić czy dana opinia świadczy o optymistycznym czy pesymistycznym stylu wyjaśniania, łatwiej ci będzie wcielić w życie te rady:


Czytaj dalej na następnej stronie: Jak nauczyć dziecko optymizmu - 11 rad

Tematy: optymizm, wychowanie dziecka, szczęśliwe dziecko

Komentarze