Kiedy przyjdzie miłość, czyli 6 najczęstszych pytań o adopcję

Ocena: 5.00/5 Głosów: 1
Ta treść była już przez Ciebie oceniana!

Czy rodzicielstwo adopcyjne różni się od naturalnego? Podpowiadamy, kiedy powiedzieć dziecku prawdę o adopcji i jak odpowiadać na trudne pytania.

Pokaż dziecku, że adopcja nie jest tematem tabu w waszej rodzinie. / fot. shutterstock
Pokaż dziecku, że adopcja nie jest tematem tabu w waszej rodzinie. / fot. shutterstock

Adopcja dziecka może budzić wiele wątpliwości, niezależnie od tego, jak bardzo przyszli rodzice jej pragną. Nic ma w tym niczego dziwnego - rodzice oczekujący swojego biologicznego dziecka zwykle też mają wiele obaw: jakie będzie, jak poradzą sobie z jego wychowaniem. W przypadku adopcji pojawiają się oczywiście dodatkowe pytania - rodzice chcą jak najlepiej przygotować się na przyjęcie dziecka często boleśnie doświadczonego przez życie. Pragną, by poczuło się bezpiecznie i odwzajemniło ich uczucia.

Czy powinniśmy powiedzieć mu prawdę?

Decyzja o tym, czy powiedzieć dziecku, że zostało adoptowane, należy oczywiście do rodziców. Ci, którzy postanawiają zataić ten fakt, robią to najczęściej ze strachu, że ta wiedza oddali dziecko od nich i przeszkodzi w budowaniu bliskiej więzi. Jednocześnie żyją w lęku przed tym, że "w końcu się wyda". Aby uniknąć sytuacji, w której dziecko dowiaduje się o swoim pochodzeniu np. od osób nieżyczliwych albo z przypadkowo odnalezionych dokumentów, warto zadbać o to, by źródłem informacji byli kochający rodzice adopcyjni. Wtedy o wiele bardziej istotne od "czy?" są pytania: "kiedy?" i "jak?" wytłumaczyć dziecku, że zostało adoptowane.

Nie ma idealnej, podręcznikowej pory na rozmowę z dzieckiem o jego adopcji. Ważne, aby nie lekceważyć dziecięcej potrzeby poznania prawdy. Każda rozmowa wymaga indywidualnego podejścia zależnego od okoliczności i wieku dziecka. Warto jednak pamiętać o kilku zasadach:

  • Nie bój się słowa "adopcja". Adopcja to formalne i prawdziwe określenie procesu, przez który przeszliście. Słowo to nie jest powodem do wstydu, a używanie go nie powinno wywoływać niepokoju. Kiedy dzieci wyczuwają niepewność i strach rodziców, same przestają czuć się pewnie i bezpiecznie. Pokaż dziecku, że adopcja nie jest tematem tabu w waszej rodzinie.
  • Nie unikaj pytań zadawanych przez dziecko. Odkładanie rozmowy na "lepszy czas" jest mało skuteczną strategią. Żaden czas nie jest lepszy ani gorszy i prawdopodobnie nigdy nie będziesz wystarczająco dobrze przygotowana do rozmowy z dzieckiem. Jeśli jakieś pytanie jest dla ciebie wyjątkowo trudne, nie musisz odpowiadać od razu. Możesz powiedzieć dziecku: "To dla mnie trudne pytanie, nie umiem ci teraz wyjaśnić, ale zastanowię się, jak to zrobić, i porozmawiamy jutro". Taka obietnica nie może być jednak złożona pochopnie, w nadziei, że dziecko zapomni i nie będzie więcej pytać. Przemyśl, co chcesz powiedzieć dziecku i sama wróć do tematu. To upewni twoje dziecko, że traktujesz je poważnie i zachęci do zwracania się do ciebie także z innymi problemami i wątpliwościami.
  • Zrób pierwszy krok. Niektóre dzieci boją się zapytać rodziców o swoje pochodzenie. Nie znaczy to jednak, że o tym nie myślą i nie mają wątpliwości. Nie naciskaj, ale stwórz dziecku okazję i przestrzeń do takiej rozmowy. Możesz to zrobić, mówiąc np.: "Wiesz już, że zostałeś przez nas adoptowany. Jeśli będziesz chciał o coś zapytać, przyjdź do mnie, a powiem ci to, co wiem".
  • Mów prawdę. Odpowiadaj na pytania dziecka szczerze, unikaj wymijających odpowiedzi, które mogą nadszarpnąć zaufanie dziecka do ciebie. Brak wiedzy albo świadomość jakiejś tajemnicy pobudza wyobraźnię dziecka, które może zacząć tworzyć w swojej głowie dramatyczne scenariusze lub poszukiwać informacji na własną rękę.
  • Nie obarczaj dziecka nadmiarem informacji. Mów tylko tyle, ile trzeba. Kiedy dziecko pyta:"mamo, dlaczego ja nie byłem w twoim brzuszku?", możesz powiedzieć: "byłeś w brzuszku innej pani, która nie mogła się tobą zająć, dlatego my cię adoptowaliśmy". Nawet jeśli znasz szczegóły z życia biologicznych rodziców swojego dziecka, nie mów mu, że mama go nie chciała, ojciec pił alkohol, używał przemocy, odsiaduje wyrok, a sąd odebrał rodzicom prawa rodzicielskie. Jeśli w przyszłości dziecko zdobędzie w jakiś sposób takie informacje, pamiętaj o zasadzie prawdomówności i nie zaprzeczaj. Aby nie zranić uczuć dziecka, możesz zareagować słowami: "nie znałam twoich rodziców. Ale nawet jeżeli tak było, twoi rodzice sprawili, że jesteś na świecie, a my mogliśmy cię adoptować i zaopiekować się tobą".
  • Jedna rozmowa nie wystarczy. Musisz mieć świadomość, że potrzeba poznania własnych korzeni będzie towarzyszyć dziecku na różnych etapach rozwoju. Aby rozmowy nie były tak trudne, zadbaj o to, by jak najwcześniej, w naturalny sposób, wyjaśniać wątpliwości malca. Większość dzieci sama zadaje pytania - wykorzystuj pamiątki, zdjęcia albo bajki do wyjaśnienia dziecku, kiedy i w jakich okolicznościach znalazło się na świecie i w waszej rodzinie.
  • Podkreślaj, jak bardzo kochasz swoje dziecko. Przypominaj mu o tym, kiedy się bawicie, przytulacie na dobranoc, a szczególnie - choć pewnie będzie to dla ciebie najtrudniejsze - podczas kłótni. Nawet gdy usłyszysz, że dziecko "nienawidzi cię i jak tylko odnajdzie swoją biologiczną matkę, ucieknie z domu", spróbuj powiedzieć: "a ja ciebie kocham i nic tego nie zmieni". Dzieci adoptowane, tak samo jak wszystkie dzieci, mówią czasami przykre dla rodziców rzeczy. Często jednak robią to nie tylko ze złości, ale także po to, aby sprawdzić, czy naprawdę są kochane i akceptowane.

Czy będziemy umieli je kochać?

Takie obawy wydają się zrozumiałe, jednak rodzice adopcyjni zgodnie przyznają, że kochają swoje adoptowane dziecko tak samo mocno, jak gdyby je urodzili. Nie musisz wstydzić się swoich obaw. Nie obwiniaj się, jeśli na początku czujesz się nieswojo. Rodzicielstwo adopcyjne nie różni się od naturalnego, choć miłość może rodzić się powoli.

… i czy ono pokocha nas?

Im starsze jest dziecko, które adoptujesz, tym dłuższy i bardziej bolesny może być proces tworzenia się bliskości między wami. Dziecko wchodzi do nowej rodziny z bagażem trudnych doświadczeń, nieufne i wystraszone. Nie oczekuj, że pokocha cię tylko dlatego, że ofiarowałaś mu własny pokój i kolorowe zabawki. Trudno pokochać obcą osobę od razu, zwłaszcza jeśli raz doznało się odrzucenia. Miłość to proces. Jeśli będziesz przy dziecku zawsze, kiedy tego potrzebuje, okażesz jak ci na nim zależy i jakie jest dla ciebie ważne, bez względu na wszystko, uwierzy w twoją miłość i ją odwzajemni.

Co zrobić, kiedy dziecko zechce odszukać swoich biologicznych rodziców?

Pozwolić i wspierać. Dziecko ma prawo poznać swoją przeszłość, a próby przeszkodzenia mu w tym zazwyczaj kończą się niepowodzeniem i nadwyrężeniem waszej relacji. Twoje obawy przed utratą jego miłości są zrozumiałe, ale nieuzasadnione. Udzielanie dziecku pomocy w odnalezieniu biologicznych rodziców jest oznaką dojrzałości i zaufania. Kiedy unikasz rozmów na temat rodziny pochodzenia lub zatajasz przydatne informacje, rozbudzasz wyobraźnię dziecka o lepszym życiu z "prawdziwymi" rodzicami i skłaniasz do większej determinacji w poszukiwaniach.

Czy dziecko będzie alkoholikiem jak jego biologiczny ojciec?

Obawa o to, co dziecko odziedziczy po swoich biologicznych rodzicach, towarzyszy decyzjom wielu osób decydujących się na adopcję. Jednak geny to nie wszystko. Alkohol i narkotyki mogą być zagrożeniem dla każdego młodego człowieka, niezależnie od spuścizny genetycznej. Pamiętaj, że adoptując dziecko, nie stajesz się wyłącznie jego opiekunem. Jak każdy rodzic jesteś przede wszystkim wzorem do naśladowania. Wiedza, umiejętności i wartości, w jakie wyposażysz swoje dziecko, pomogą mu radzić sobie z trudnościami w zdrowy, bezpieczny i akceptowany sposób.

Co powiedzieć sąsiadom i znajomym?

Najlepiej prawdę. Nie musisz jednak wyjaśniać przyczyn, dla których jako rodzice zdecydowaliście się na adopcję - "mąż nie mógł" albo "za długo czekaliśmy, no i zrobiło się dla mnie za późno". Z adopcji nie trzeba się tłumaczyć. Na pytanie sąsiadki:"jak to się stało, że nie zauważyłam pani ciąży?", odpowiedz po prostu: "nie byłam w ciąży. Krzyś jest naszym adoptowanym synkiem".

Sprawdź, kto może zostać rodzicem adopcyjnym.

Tematy: adopcja, rodzice adopcyjni, adopcja ze wskazaniem

Komentarze