ADHD

Ocena: 4.98/5 Głosów: 1
Ta treść była już przez Ciebie oceniana!

Przyjmuje się, że zaburzenie to ujawnia się w pierwszych latach szkolnych. Kłopoty z usiedzeniem w miejscu i trudności z koncentracją rzeczywiście stają się bardziej widoczne po przekroczeniu murów szkoły. Tymczasem pierwsze symptomy ADHD można zdiagnozować już u przedszkolaków. Na co zwrócić uwagę, by nie przegapić pierwszych objawów?

Dzieci z objawami ADHD wymagają bardzo dużej uwagi rodziców
Dzieci z objawami ADHD wymagają bardzo dużej uwagi rodziców

Co to jest ADHD?


ADHD - zespół nadpobudliwości psychoruchowej (Attention Deficit Hyperactivity Disorder) - to zespół zaburzeń, na które składają się nadruchliwość, impulsywność i zaburzenia uwagi. ADHD ma podłoże genetyczne, późniejszemu rozwojowi choroby u dziecka sprzyjają jednak takie czynniki, jak zaburzenia w przebiegu ciąży (wcześniactwo i związany z nim niedostatecznie wykształcony układ nerwowy), zaburzenia w przebiegu porodu (niedotlenienie, uszkodzenie centralnego układu nerwowego) oraz wysoki poziom stresu (wywołany nadmierną ilością bodźców, które docierają do malucha, np. zbyt długie oglądanie telewizji, włączony przez cały dzień odbiornik itp.). Nasilenie objawów ADHD mogą również wywołać alergie pokarmowe oraz stosunki, jakie panują w rodzinie (relacje pomiędzy rodzicami, relacje pomiędzy rodzicami a dzieckiem, częste zmiany miejsca zamieszkania etc.).

 

Symptomy ADHD

Do charakterystycznych zachowań dzieci cierpiących na ADHD należą zaburzenia uwagi i koncentracji, impulsywność, hiperkinezja (nadmierna ruchliwość) oraz zaburzenia emocjonalne. ADHD sprawia, że dzieci są szczególnie wrażliwe na bodźce, jakie docierają do nich ze świata zewnętrznego, charakteryzują się wykonywaniem energicznych ruchów nie zawsze skoordynowanych z tokiem myślenia, nadmierną ruchliwością oraz szybką zmianą nastrojów (przechodzenie ze smutku w wesołość, z gniewu w zachwyt, ze śmiechu do płaczu). Rozpoznanie ADHD opiera się na obserwacji zachowania dziecka i wynikach testów psychologicznych (dziecko poddawane jest m.in. testowi na inteligencję oraz testom oceniającym umiejętność rozwiązywania problemów itd.). W rozpoznaniu ważne są wywiady z rodzicami i nauczycielami. W kwestionariuszach pojawiają się pytania o przebieg ciąży, porodu i połogu (ze względu na takie czynniki, jak niedotlenienie, które sprzyja rozwojowi choroby). Obserwacji podlega aktywność ruchowa dziecka oraz zdolność do koncentracji uwagi.

 

ADHD w przedszkolu

ADHD ujawnia się już u przedszkolaków. Przebywanie w grupie innych dzieci sprawia, że dziecko może nagle zacząć wykazywać nadmierne pobudzenie i nadmierną ruchliwość. Przyczyny upatruje się właśnie w zbyt dużych grupach przedszkolnych, złym rozplanowaniu sali (brak kącików zabaw) i zbyt małej liczbie zabawek, braku dostępu do naturalnego światła (sztuczne może powodować u dzieci rozdrażnienie), braku ulubionego kolegi lub wychowawczyni, brak ruchu oraz we wszelkich dysproporcjach wynikających z życia w większej grupie (dzieci kończą swoje obowiązki, zajęcia i zabawy w różnym czasie - co może powodować konflikty i napięcia). Dzieci z ADHD często mają trudności w nawiązywaniu kontaktów z rówieśnikami, łatwo wpadają w złość, przez co mogą zachowywać się agresywnie. Dodatkowo są przez to postrzegane jako niegrzeczne lub źle wychowane, co prowadzi do napiętnowania malucha w grupie.

 

Jak pomóc dziecku z ADHD?

Dziecko cierpiące na ADHD wymaga szczególnej opieki. ADHD nie wynika z błędów wychowawczych rodziców, ani ze szczególnego temperamentu dziecka. Nadpobudliwość jest zaburzeniem w rozwoju i w zachowaniu, które nie powinno być również mylone z dziecięcą żywotnością. Należy pamiętać, że ADHD uniemożliwia dziecku panowanie nad swoim zachowaniem i reakcjami. Dlatego aby pomóc dziecku cierpiącemu na ADHD, należy pozwalać mu wyrażać jego emocje (choć często konsekwencja w tym względzie będzie wymagała od dorosłych wiele cierpliwości). Rodzice powinni wykazywać się stanowczością i konsekwencją - raz ustalone reguły powinny być bezwzględnie przestrzegane przez wszystkich domowników. W przypadku dzieci z ADHD równie istotne jest jednak wykazywanie zainteresowania dzieckiem, poświęcanie mu czasu i wspólne zabawy. Niezwykle istotne jest zaplanowanie dnia dziecka oraz organizacja jego wolnego czasu, włączając w to krótkie przerwy na odpoczynek. Dla dzieci cierpiących na ADHD bardzo ważna jest również codzienna rutyna.

 

Leczenie ADHD

Leczeniem ADHD zajmuje się psychiatra dziecięcy. Psychiatrę dziecięcego można znaleźć w Poradni Zdrowia Psychicznego dla Dzieci i Młodzieży lub w Poradniach Psychologiczno-Pedagogicznych. Wizyta u tego specjalisty nie wymaga skierowania od lekarza pierwszego kontaktu. Leczenie ADHD jest zazwyczaj wielokierunkowe. W terapię dziecka powinni być zaangażowani nie tylko rodzice, ale również nauczyciele. Często pomaga wprowadzenie zmian do sposobu wychowania dziecka. Czasem jednak nawet połączenie wszystkich sił nie przynosi zadowalających rezultatów. Wtedy konieczne staje się leczenie farmakologiczne. Leki stosowane w terapii dzieci z ADHD podnoszą poziom dopaminy i noradrenaliny (np. Ritalin, Dexedrine, Cylert). Niemniej jednak leczenie farmakologiczne stosuje się dosyć rzadko.

Komentarze