Wychowanie bez porażek - pedagogika zabawy, metoda T. Gordona i kinezjologia edukacyjna

Ocena: 5.00/5 Głosów: 1
Ta treść była już przez Ciebie oceniana!

Jednymi z często stosowanych programów nauczania w przedszkolu są: pedagogika zabawy, metoda Gordona i kinezjologia edukacyjna. Na czym polegają i jakie korzyści przynoszą dziecku?

Zabawy z dziećmi mają uczyć współdziałania i współpracy.
Zabawy z dziećmi mają uczyć współdziałania i współpracy.

Pedagogika zabawy

Jej celem jest dostarczenie bodźców, które oddziałują na sferę emocjonalną człowieka, pomagają w ujawnianiu pozytywnych uczuć, wspomagają samodzielną aktywność, wzmacniają poczucie bezpieczeństwa.

Pedagogika zabawy poszukuje skutecznych sposobów usprawniających proces uczenia się.

Pedagogika zabawy uczy również, w jaki sposób poprawić komunikację i rozwijać współpracę i integrację w grupie.

Nauczyciel pracujący tą metodą tak organizuje czas, by wspólnie z grupą odkrywać i przeżywać zabawę. Dzieci bawią się, wykorzystując do zabawy taniec, używając masek, śpiewając. Zabawa może mieć charakter teatralny.

Nauczyciel również angażuje się w zabawę, jest twórczy, współpracuje z grupą. Takie zachowania sprzyjają wzajemnym kontaktom i poznawaniu się.

 

Zasady pedagogiki zabawy

Zabawy powinny spełniać określone zasady:

  • Każdy uczestnik bawi się dobrowolnie - nikt nikogo do zabawy nie zmusza, a jedynie zachęca.
  • Komunikacja odbywa się na różnych poziomach - rzeczowym i emocjonalnym.
  • Pozytywne przeżywanie, unikanie rywalizacji - zabawy uczą współdziałania i współpracy, nie zachęcają do rywalizacji, uczestnicy zabawy mają zdobywać jedynie pozytywne doświadczenia.
  • Posługiwanie się różnymi środkami wyrazu - przekazywanie treści oddziałuje na różne zmysły, wywołuje różne emocje.

W pedagogice zabawy stosuje się wiele rodzajów zabaw:

  • zabawy integrujące uczestników
  • zabawy rozluźniające
  • zabawy wg scenariusza
  • gry dydaktyczne
  • drama
  • zabawy integrujące dużą grupę.

Czytaj też: Zabawy w domu z przedszkolakiem


Metoda Thomasa Gordona

Thomas Gordon jest autorem bestselerowej książki pt.: "Wychowanie bez porażek". Autor proponuje w niej nową metodę pedagogiczną, która umożliwia rozwiązywanie konfliktów i problemów między dorosłymi a dziećmi. Jest to książka polecana zarówno rodzicom, jak i nauczycielom.

Autor krytykuje znane i często stosowane modele rozwiązywania konfliktów. Zachęca do stwarzania takich sytuacji, w których podczas konfliktu uda się znaleźć kompromis, jest zwolennikiem stosowania metody bez pokonanych.

T. Gordon pokazuje, w jaki sposób można kształtować właściwą postawę u dzieci.

Przede wszystkim uczy bycia słuchaczem: podczas słuchania dziecka trzeba mieć z nim kontakt wzrokowy. Słuchanie dziecka to także zadawanie pytań wyjaśniających i brak przesadnych reakcji ze strony dorosłych.

Najważniejszą jednak sprawą jest akceptacja i niewyśmiewanie tego, co mówi dziecko.

Gordon przekonuje do mówienia o swoich emocjach - dzieci uczą się tego bardzo szybko, potrafią podejść do kolegi, koleżanki i powiedzieć, co czują. To ułatwia kontakt i buduje wspólne relacje.

Ważne jest również, by chwalić dziecko w sytuacjach, gdy na pochwałę zasługuje, skupiać się na jego osiągnięciach i sukcesach i uczyć go szczerze rozmawiać.

Należy też pamiętać o tym, że wychowanie to długotrwały proces mający na celu ukształtowanie w człowieku pewnych cech osobowości.

Sprawdź, co robić, kiedy dziecku jest źle.

 

Kinezjologia edukacyjna - metoda Dennisona

Metoda ta polega na terapii różnych zaburzeń w ruchu, koncentracji uwagi, a także rozwiązywaniu problemów z nauką czytania i pisania. Potocznie nazywana jest mianem "gimnastyki mózgu".

Metoda Dennisona jest stosowana w pracy z dziećmi, które mają problemy z uczeniem się, np. dysleksję, dysgrafię, są nadpobudliwe ruchowo - mają ADHD.

Kinezjologia edukacyjna to nauka o możliwościach stymulacji różnych funkcji psychicznych przy wykorzystaniu naturalnych ruchów całego ciała.

Metoda ta ma na celu zintegrowanie obu półkul mózgu, z których każda odpowiada za coś innego.

Dzięki harmonijnej współpracy obu półkul człowiek jest w stanie przyswoić sobie nową wiedzę i umiejętności.

Nauczyciele stosujący metodę Dennisona przeprowadzają proste ćwiczenia z dziećmi kilka razy w ciągu dnia.

Przykłady ćwiczeń:

  • Krzyżowanie wyprostowanych ramion przed klatką piersiową tak, aby na zmianę wyżej była ręka lewa, potem prawa.
  • Dotykanie lewą dłonią prawego łokcia i odwrotnie.
  • Dotykanie lewą dłonią prawego ucha i odwrotnie.
  • Dotykanie lewą dłonią prawego kolana i odwrotnie.
  • Rysowanie ręką w powietrzu znaku położonej ósemki, wodzenie za ręką wzrokiem, powtarzanie ćwiczenia prawą ręką a potem obiema jednocześnie.
  • Podniesioną do góry głową "rysowanie na suficie nosem" leżących ósemek.
  • Robienie kołyski całym ciałem podczas siedzenia na podłodze.

Wszystkie ćwiczenia proponowane dzieciom są proste, nie wymagają specjalnych przyrządów, są bezpieczne. Jeśli są wykonywane pod kontrolą nauczyciela, prowadzą do lepszej współpracy oby półkul mózgowych. Efektem tych ćwiczeń jest płynne czytanie i wyraźne, dokładne pismo.

Wszystkie ćwiczenia proponowane przez Dennisona można podzielić na cztery grupy:

  • ćwiczenia na przekraczanie linii środkowej ciała
  • ćwiczenia wydłużające
  • ćwiczenia energetyzujące
  • ćwiczenia pogłębiające

Autor proponuje stosowanie tych ćwiczeń naprzemiennie w zależności od sytuacji, w jakiej akurat znajduje się dziecko.

Czytaj też: 17 zabaw ruchowych

Tematy: przedszkole, pedagogika, pedagogika zabawy, metoda Gordona, kinezjologia edukacyjna

Komentarze