Czy dziecko może jeść grzyby?

Ocena: 4.82/5 Głosów: 2
Ta treść była już przez Ciebie oceniana!

Grzyby są jedną z grup produktów cenionych głównie przez osoby dorosłe. Dodajemy je do wielu potraw, ponieważ znacznie wzbogacają ich smak i zapach. Kiedy nadchodzi jesień czy okres przedświąteczny wielu rodziców zastanawia się nad urozmaiceniem diety dziecka o ten aromatyczny dodatek. Należy jednak rozważyć, czy na pewno będzie to bezpieczne dla pociechy.

Fotolia

Czy grzyby mają wartości odżywcze?

 

Grzyby w większości składają się z wody. Suchą masę stanowią węglowodany, tłuszcze, białka oraz witaminy i minerały. Są źródłem żelaza, potasu, wapnia, sodu, fosforu, manganu, jodu, cynku, miedzi, selenu, a także sporych ilości witamin z grupy B, witaminy A, D i C. Zawierają także beta-glukany, które wykazują zdolność normalizacji poziomu cholesterolu we krwi.

Ludzki przewód pokarmowy dobrze trawi i przyswaja zawarte w grzybach tłuszcze. Sprawa ma się inaczej, jeśli chodzi o białka. Część z ich nie zostaje odpowiednio rozłożona, nawet u osoby dorosłej. Trypsyna rozkłada jedynie jedna trzecią białka zawartego w grzybach leśnych, a dwie trzecie tego pochodzącego z pieczarek. Grzyby zawierają także chitynę, która nie jest trawiona przez ludzki organizm.

Grzyby mają wiele zalet – są niskokaloryczne, mogą wpływać korzystnie na odporność, działać przeciwnowotworowo, przeciwwirusowo, obniżać krzepliwość krwi, regulować poziom cholesterolu, poprawiać krążenie. czy z tych dobrodziejstw mogą korzystać także dzieci? 

 

Czy można podawać grzyby dziecku?

 

Niestety leśne przysmaki, jakimi są grzyby, nie są dobrym produktem dla dzieci. Po pierwsze są ciężkostrawne nawet dla osób dorosłych, u których mogą powodować wiele dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego – wzdęcia, bóle brzucha, zaburzenia żołądkowo-jelitowe prowadzące do znacznych strat wody i elektrolitów (tzw. odwodnienia). Niestrawiona chityna może podrażniać przewód pokarmowy. Młody organizm nie powinien być zmuszany do radzenia sobie z produktami tego typu. Grzyby mogą zaszkodzić, nawet jeżeli nie są trujące.

Po drugie dla dziecka każda dawka toksyny jest groźna, a nawet doświadczony grzybiarz nie może wykluczyć pomyłki. Nieszkodliwa dla osoby dorosłej ilość trujących związków chemicznych u dziecka może wywołać poważne problemy zdrowotne, czemu sprzyja jego stosunkowo niska masa ciała oraz nie w pełni rozwinięty system detoksykacyjny.  

Co więcej grzyby jadalne często skażone są metalami ciężkimi. Zatrucie nimi może nieść za sobą poważne konsekwencje. Poza tym grzyby przygotowywane w domu są zazwyczaj smażone, przez co jeszcze bardziej obciążają przewód pokarmowy dziecka. Bardzo często pomijane jest też wstępne obgotowywanie, które jest konieczne przed usmażeniem. Także grzyby w occie będą działały niekorzystnie na organizm malucha.

 

Kiedy i w jaki sposób wprowadzić grzyby do diety dziecka?

 

Najbardziej narażone na ostre zatrucie są dzieci przed trzecim rokiem życia, dlatego więc nie powinny one spożywać grzybów pod żadnym pozorem. Mówi się o tym, aby dietę wzbogacać o grzyby dopiero w siódmym roku życia. Część badaczy jeszcze bardziej opóźnia ten moment – zalecają wprowadzanie tego produktu po dziesiątym, a nawet czternastym roku życia.

Aby ocenić, w jakim momencie przewód pokarmowy dziecka jest już dostatecznie rozwinięty, należy obserwować swoją pociechę – zastanowić się nad tym, jak organizm radzi sobie z ciężkostrawnymi potrawami, czy często ma dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak bóle brzucha, wzdęcia, zaparcia czy biegunki. Jeśli uznamy, że dziecko jest gotowe na rozszerzenie diety, powinno się rozpocząć ten proces od bardzo małych ilości grzybów, najlepiej pieczarek hodowlanych.  Dopiero jeśli one są dobrze tolerowane, można wprowadzić grzyby leśne.

Najlepiej jednak odwlekać ten moment jak najdłużej – do 14., a nawet 18. roku życia. Przez ten czas dziecko może jeść pieczarki, które są dobrą alternatywą dla grzybów leśnych – zarówno, jeśli chodzi o smak, wartości odżywcze, jak i bezpieczeństwo. Grzyby zawsze powinno się podawać w małych ilościach, jedynie w formie dodatku, dla urozmaicenia smaku, najlepiej ugotowane, ewentualnie duszone. Jeżeli zdecydujemy się na smażenie, należy koniecznie wstępnie obgotować grzyby. Taka forma nie jest jednak zalecana.

 

Bibliografia:

  1. Golianek A., Mazurkiewicz-Zapałowicz K., Grzyby w diecie człowieka  wartość odżywcza i prozdrowotna, "Kosmos. Problemy nauk biologicznych" 2016, t. 65, nr 4. 
  2. Sas-Golak I., Sobieralski K. i in., Skład, wartość odżywcza oraz właściwości zdrowotne grzybów pozyskiwanych ze stanowisk naturalnych, "Kosmos..." 2011, t. 60, nr 3-4. 
  3. Burda P., Zatrucia ksenobiotykami u dzieci,, "Dziecko krzywdzone. Teoria, badania, praktyka" 2005, t. 4, nr 5.
Tematy: grzyby w diecie dziecka, rozszerzanie diety dziecka, pieczarki w diecie dziecka, czy dziecko może jeść grzyby

Komentarze