Pęcherzyk żółciowy

Ocena: 4.6/5 Głosów: 26
Ta treść była już przez Ciebie oceniana!

Jeśli jesteś „puszystą” kobietą koło czterdziestki, stosowałaś lub stosujesz pigułki antykoncepcyjne, a do tego nieustannie testujesz „diety-cud”, to jesteś narażona na kamicę pęcherzyka żółciowego. Poznaj swojego potencjalnego wroga i dowiedz się, jak z nim walczyć.

Jeśli męczą cię napady kolki żółciowej, stosuj leki rozkurczowe.
Jeśli męczą cię napady kolki żółciowej, stosuj leki rozkurczowe.

Pęcherzyk, czyli właściwie ... co?

Żółć jest niezbędna do trawienia tłuszczy. Codziennie powstaje w wątrobie i jest magazynowana poza nią, w pęcherzyku żółciowym. Około pół godziny po posiłku drogami żółciowymi przedostaje się do dwunastnicy. U niektórych osób może dochodzić do wytrącania się w pęcherzyku małych kryształków, na których potem tworzą się złogi, czyli kamienie żółciowe. Mogą być maleńkie jak ziarno maku lub duże jak orzechy włoskie.                                

Boli czy nie boli?   

Kobiety cierpią z powodu kamicy pęcherzyka żółciowego aż cztery razy częściej niż mężczyźni. Ale w 60 % choroba ma przebieg bezobjawowy. Osoba, która nie ma pojęcia, że w jej brzuchu "siedzą" kamienie, dowiaduje się o tym przypadkowo, zwykle podczas badania USG jamy brzusznej zleconego z zupełnie innej przyczyny. Jednak choroba nie zawsze jest tak przyjazna. Kamień może zablokować odpływ żółci do przewodu, którym przedostaje się do dwunastnicy. Wtedy zaczynają się kłopoty. Nagle pojawia się ostry, bardzo nieprzyjemny ból brzucha po prawej stronie pod żebrami lub pod mostkiem. Może promieniować pod łopatkę. Trwa kilka godzin i zwykle stopniowo ustępuje. Czasem towarzyszą mu nudności, wymioty, zgaga, wzdęcia lub uczucie pełności w brzuchu.

Ważne! Jeśli ból o charakterze kolkowym trwa dłużej niż 5-6 godzin, towarzyszą mu dreszcze i gorączka, jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem lub wezwij pogotowie. Takie dolegliwości świadczą o ostrym zapaleniu pęcherzyka żółciowego. Skutkiem może być zapalenie trzustki, ropień wątroby, ropniak pęcherzyka lub jego perforacja, czyli przedziurawienie.                                     

Ratuj się!

W czasie napadu kolki żółciowej sięgnij po paracetamol lub inne leki przeciwbólowe. Ulgę przyniosą środki rozkurczowe. Odpoczywaj. Najlepiej połóż się do łóżka. Dbaj o dietę. W czasie bólu zrezygnuj z jedzenia. Alkohol jest zakazany! Po ataku unikaj tłustych i ciężkostrawnych posiłków. Staraj się jeść płynne i papkowate dania, raczej gotowane niż surowe, bez ostrych przypraw. Pomóc może także jakiś specyfik żółciopędny, np. zawierający silimarynę.                          

Czy to na pewno kamica?

Lekarz zwykle rozpoznaje kamicę pęcherzyka żółciowego na podstawie objawów, a w trakcie ostrego zapalenia także badań krwi. Dochodzi wówczas do wzrostu stężenia białych krwinek i podwyższenia wskaźników prób wątrobowych. Dla pewności lekarz może zlecić także USG jamy brzusznej. Jeśli wykonane badania budzą wątpliwości lub lekarz podejrzewa poważniejsze schorzenia pęcherzyka, np. nowotwór, zaleca tomografię komputerową jamy brzusznej.            

Wycinać czy nie wycinać - oto jest pytanie?

Co robić, gdy kamienie "siedzą cicho" w pęcherzyku, nie wywołując żadnych objawów? Opinie chirurgów są podzielone. Zwolennicy usuwania bezobjawowej kamicy pęcherzyka żółciowego powołują się na nieznaczny wzrosty ryzyka rozwoju raka pęcherzyka u osób z tej grupy. Twierdzą, że nigdy nie wiadomo, kiedy problem "boleśnie" da o sobie znać i pęcherzyk i tak trzeba będzie usunąć. Zwykle jednak chirurdzy rozpatrują tę kwestię indywidualnie, np. zalecając operację u pacjentów z cukrzycą lub gdy w rodzinie zdarzyły się nowotwory dróg żółciowych.                               

Jeśli usuwać, to jak?

Jeśli kamienie w pęcherzyku wywołują napadu kolki żółciowej, niezbędna jest operacja. Lepiej ją zaplanować, niż czekać na ostry atak, który może się zakończyć pilną operacją. Taki planowy zabieg usunięcia pęcherzyka można wykonać metodą laparoskopową, czyli przez cztery małe, centymetrowe nacięcia brzucha, przez które chirurg wprowadza narzędzia. Jeszcze tego samego dnia pacjent może wstać z łóżka, a następnego nawet wyjść do domu. Laparoskopia nie jest możliwa, gdy pacjent jest otyły lub ma w brzuchu zrosty po innych operacjach. Dzięki laparoskopowej metodzie usunięcia pęcherzyka pacjent mniej cierpi i szybciej wraca do formy. Jednak gdy operację trzeba wykonać niemal natychmiast lub wystąpiły jakieś powikłania, konieczna jest tradycyjna operacja, czyli z rozcięciem brzucha. Po tradycyjnej operacji chory musi zostać kilka dni w szpitalu, a powrót do zdrowia i rekonwalescencja trwa dłużej.

Już po operacji i co dalej?

Po usunięciu pęcherzyka żółć płynie bezpośrednio do dwunastnicy. Nie zawsze organizm od razu "akceptuje" taką zmianę. Dlatego przez pierwsze tygodnie po operacji zalecana jest lekkostrawna dieta, częste jedzenie małych posiłków i picie dużej ilości płynów, około 2-3 litrów dziennie.                                 

Leczenie bez operacji

Pacjenci często pytają o sposoby pozbycia się złogów za pomocą specyfików rozpuszczających kamienie. Lekarze podchodzą jednak do tego tematu sceptycznie. Co prawda kwas ursodeoksycholowy (UDCA) zmniejsza wydzielanie cholesterolu do żółci i hamuje tworzenie kamieni, ale trzeba go stosować miesiącami, co nie jest tanie. Poza tym w ten sposób można pozbyć się tylko małych, nieuwapnionych złogów, mniejszych niż 15 milimetrów. Nawet jeśli uda się je zlikwidować w ten sposób, ryzyko nawrotu choroby wcale nie maleje. Chirurdzy są także przeciwni kruszeniu kamieni za pomocą fali ultradźwiękowej, tzw. litotrypsji. 

Tematy: kamica

Komentarze