Kiedy skorzystać z pomocy psychoterapeuty?

Ocena: 5.00/5 Głosów: 1
Ta treść była już przez Ciebie oceniana!

Czy masz poczucie, że powinnaś w życiu radzić sobie całkiem sama? Jeśli tak, to idź do psychologa.

Celem terapii może być nazwanie twoich emocji i potrzeb.
Celem terapii może być nazwanie twoich emocji i potrzeb.

Człowiek jest istotą społeczną i jako taki, w różnych sprawach, potrzebuje kontaktu z innymi ludźmi. Stanowią oni punkt odniesienia, niezbędny w sytuacjach trudnych i skomplikowanych. Na co dzień, porządkując swój wewnętrzny świat, korzystamy z tego, co sądzą o nas przyjaciele, rodzina, znajomi, do których mamy zaufanie. Ich wrażenia mogą być, choć nie muszą, podstawą do formułowania naszych własnych wniosków. Zdarza się jednak, że mimo wsparcia najbliższych nie możemy sobie poradzić z emocjonalnym bałaganem. Co wtedy?

Poproś o pomoc

Niestety, niektórym wpojono pogląd, że dorosły człowiek ze wszystkim potrafi poradzić sobie sam. Tymczasem to nie prawda. Dorosły człowiek potrafi ocenić, kiedy należy poszukać pomocy u innych dorosłych ludzi. Jeśli coś w duszy wydaje się zagmatwane, mroczne lub nafaszerowane silnymi emocjami, dobrym i bezpiecznym punktem odniesienia może być psychoterapeuta.

Celem terapii może być przyjrzenie się własnym uwarunkowaniom, sytuacji życiowej, spojrzenie na nią oczami kogoś innego, z dystansu. Może być nim nazwanie poszczególnych emocji i potrzeb, przeżycie i uporanie się z trudnymi doświadczeniami z przeszłości.
Psychoterapeuta może pomóc osiągnąć cel, którego bardzo pragniesz, a który wydaje ci się nie do zrealizowania. Chcesz dogadać się z mężem, rzucić palenie, zacząć spełniać własne marzenia - możesz poprosić o pomoc. Ostatecznie cel terapii wyznaczasz ty w porozumieniu z psychoterapeutą.

Ważne, by pamiętać, że terapeuta rysuje mapę, drogę wybierasz jednak ty sam. On może towarzyszyć ci w drodze, ale konsekwencje ponosisz ty. On może wspierać cię w trudnych chwilach, ale odpowiedzialność zawsze jest twoja.

Popularne psychoterapie

Ze względów praktycznych psychoterapia dzieli się na krótkoterminową i długoterminową. Pierwsza trwa na ogół kilka spotkań i służy najczęściej do rozwiązania konkretnego problemu określonego przez osobę zainteresowaną terapią. Terapia długoterminowa trwa latami, stosowana jest w przypadkach, gdy problem jest poważniejszy i ma na celu głębszą modyfikację osobowości. Wizyty u psychoterapeuty odbywają się zwykle w dostępach tygodniowych.

Popularne rodzaje psychoterapii to terapia behawioralna, poznawcza, psychoanalityczna. Terapeuci wykorzystują zazwyczaj techniki pochodzące z różnych nurtów, co pozwala im szerzej spojrzeć na pacjenta.

Terapia behawioralna

Z punktu widzenia terapii behawioralnej zaburzenia są skutkiem nieprawidłowych zachowań, które utrwaliły się w sposobie funkcjonowania pacjenta. Celem terapii jest wyodrębnienie nieprawidłowych zachowań i zastąpienie ich takimi, które pozwolą funkcjonować w korzystny sposób. Terapeuta nie szuka tu ukrytych przyczyn, najważniejsze dla niego jest to, co można zaobserwować. Terapia behawioralna zazwyczaj jest terapią krótkoterminową, trwa 10 tygodni.

Terapia poznawcza

Ten nurt terapeutyczny zakłada, że niewłaściwe zachowania są wynikiem błędów poznawczych czyli nieprawidłowego spostrzegania, myślenia, interpretowania zdarzeń. Terapia polega na modyfikacji, przekształceniu treści myślenia, w konsekwencji czego dochodzi do modyfikacji zachowań i uczuć związanych z tymi zachowaniami. Jest to terapia krótkoterminowa, trwa nie dłużej niż 2-3 miesiące.

Terapia psychoanalityczna

Ten model terapeutyczny oparty jest na teorii osobowości Freuda. Zgodnie z nią źródło problemów tkwi w podświadomości pacjenta, do której nie ma on dostępu, a bezpośrednią przyczyną zaburzeń jest wewnętrzny konflikt. Terapia polega na dotarciu do tego, co nieświadome. Proces terapeutyczny może trwać nawet kilka lat.

Tematy: psychoterapia

Komentarze