Jak poradzić sobie z biegunką u dziecka

Ocena: 5.00/5 Głosów: 1
Ta treść była już przez Ciebie oceniana!

Biegunka może pojawić się u każdego, bez względu na wiek, ponieważ zarówno dzieci, jak i dorośli są w takim samym stopniu narażeni na jej występowanie. Głównym objawem biegunki są bardzo częste i, niekiedy bolesne, wypróżnienia. Są jednak sposoby, aby uniknąć biegunki oraz jej przykrych konsekwencji.

Przyczyny i objawy biegunki

Najczęstszym objawem biegunki jest zwiększona ilość stolców o płynnej konsystencji i znacznie większej objętości. Organizm w ten sposób próbuje się bronić przed substancjami toksycznymi, w wyniku czego podrażnione jelita kurczą się oraz przyspieszają przesuwanie się pokarmu. Jest wiele przyczyn powstawania biegunki. U dzieci są to zazwyczaj infekcje przewodu pokarmowego związane z zakażeniami wirusowymi, pasożytniczymi, bakteryjnymi lub różnego rodzaju uczulenia, nietolerancje pokarmowe, błędy w żywieniu lub powikłania po antybiotykoterapii. Jeśli chodzi o osoby dorosłe, biegunka - podobnie jak u dzieci - może powstawać w wyniku uczuleń i nietolerancji na niektóre pokarmy (np. mleko); wywołują ją również choroby układu pokarmowego (np. wrzodziejące zapalenie jelit), niedoczynność tarczycy, nowotwory, nerwica, zatrucia pokarmowe lub lekarstwa. Kolejne źródło biegunki może stanowić infekcja bakteryjna błony jelita bądź działanie toksyn. Ryzyko jej wystąpienia pojawia się nie tylko przy zakażeniach związanych z układem pokarmowym - często towarzyszy zapaleniu płuc i ucha środkowego oraz w przebiegu grypy żołądkowej. Zazwyczaj ustępuje po około 2-3 dniach, ale niekiedy ma charakter przewlekły i może się utrzymywać nawet przez kilka tygodni.

 

Rodzaje biegunek

Biegunki dzielimy wg kryterium objawowego oraz ze względu na formy zaburzeń czynności jelit:

 - biegunka osmotyczna - wywoływana jest przez trudno wchłaniane i czynne substancje wewnątrz jelita, jak np. mleko, przy jednoczesnym braku laktazy (enzymu odpowiedzialnego za trawienie mleka i jego przetworów) lub środki przeczyszczające. Po zastosowaniu głodówki lub odstawieniu pokarmów, których nasz organizm nie toleruje (np. mleka), biegunka zazwyczaj ustępuje;

-  biegunka toksyczna (wydzielnicza) - jej przyczyną jest kontakt z mikroorganizmami, które organizm człowieka próbuje zwalczać. Pierwotniaki, wirusy lub bakterie (np. salmonella) wytwarzają toksyny, w wyniku czego do światła jelita komórki wydzielają duże ilości elektrolitów i płynów, które rozcieńczają masy kałowe i powodują biegunkę. Biegunce toksycznej często towarzyszy gorączka, a jej objawy nie ustępują nawet po zastosowaniu metody głodowej;

Stosując antybiotykoterapię, nasz organizm jest szczególnie narażony na pojawienie się biegunki. Nie zawsze ona występuje, ale przy zażywaniu niektórych leków naturalna flora bakteryjna jelit zostaje naruszona, a antybiotyki niszczą - oprócz niepożądanych bakterii - również te pożyteczne. Aby przywrócić właściwą florę bakteryjną, warto stosować synbiotyki.

 

Czym są biegunki ostre i przewlekłe?

Biegunki najczęściej dzielimy na ostre i przewlekłe, które różnią się przyczynami powstawania oraz długością trwania. Przewlekłe biegunki trwają powyżej 10 dni, natomiast ostre są krótsze - utrzymują się do 10 dni. Źródłem powstawania formy ostrej jest z reguły niewłaściwa higiena lub atak gronkowca bądź salmonelli. Pojawia się w wyniku zakażeń bakteryjnych lub toksyn spożytych wraz z pokarmem. Biegunka przewlekła występuje, gdy dochodzi do zaburzenia trawienia, przy nowotworach i alergiach pokarmowych lub w efekcie zażywania leków przeczyszczających.

 

Biegunka podróżnych

W czasie wycieczek, zwłaszcza przy zmianie strefy klimatycznej, może nam towarzyszyć tzw. biegunka podróżnych. Pojawia się w wyniku reakcji organizmu na inną dietę, zmianę wody lub nawet warunków higienicznych i sanitarnych. Biegunka podróżnych objawia się co najmniej dwukrotnym zwiększeniem częstości oddawania luźnych stolców i występuje u około 40% podróżujących. Czynniki wywołujące biegunkę w czasie wyjazdów to bakterie, wirusy i pasożyty. Najczęstszą bakterią wpływającą na pojawienie się biegunki podróżnych jest Escherichia coli, natomiast najistotniejszym czynnikiem zagrożenia w biegunce podróżników jest kraj, do którego się przyjeżdża. Wybierając się na wycieczkę, warto wiedzieć, że są regiony, w których ryzyko pojawienia się biegunki podróżnej jest znacznie większe niż w innych krajach. Należą do nich państwa Afryki, Środkowego Wschodu i Azji oraz rozwijające się tereny Ameryki Łacińskiej. Mniejsze ryzyko zapadnięcia na biegunkę podróżnych występuje w basenie Morza Śródziemnego, Chinach i Izraelu, a najmniej zagrożona jest Ameryka Północna, Australia, Nowa Zelandia oraz północna Europa.

 

Czy biegunki należy się obawiać?

Krótkotrwała biegunka nie jest niebezpieczna, natomiast gdy się przedłuża jej następstwa mogą być  groźne dla zdrowia, a nawet życia człowieka. Największe zagrożenie stanowi utrata elektrolitów (w szczególności potasu i sodu) oraz odwodnienie. Biegunka może być powikłana również ciężką kwasicą. Grupę największego ryzyka stanowią osoby starsze oraz dzieci, które w szczególny sposób muszą zwrócić uwagę na to, co się dzieje z ich organizmem w przebiegu biegunki oraz tuż po jej ustąpieniu. Dlatego biegunki nie powinno się lekceważyć, ponieważ może to spowodować zaburzenie pracy nerek, a w ciężkich przypadkach prowadzić nawet do ropnych zmian w narządach lub do zapalenia stawów.

   

Kiedy zgłosić się do lekarza z biegunką?

W przypadku, gdy biegunka trwa dłużej niż 48 godzin, konieczna jest konsultacja z lekarzem. Podobnie postępujemy, jeśli zauważymy objawy zatrucia pokarmowego lub gwałtowny przebieg biegunki, taki jak częste wypróżnienia, luźne i wodniste stolce ze śluzem lub krwią, bóle brzucha, wymioty. Czasami występuje również gorączka. Zbagatelizowanie biegunki może być przyczyną poważnych, zagrażających zdrowiu powikłań, np. niedobory elektrolitowe, niedokrwistość, odwodnienie oraz osłabienie.


Postępowanie u osób z biegunką

Nie każda biegunka musi oznaczać powikłania i towarzyszące jej przebiegowi bóle lub gorączkę. Ryzyko jej wystąpienia pojawia się wtedy, gdy przebywamy w niesprzyjającym środowisku. Stosując się do pewnych zasad, jesteśmy w stanie złagodzić objawy biegunki oraz uniknąć jej niebezpiecznych następstw. Unikajmy spożywania surowych jarzyn, niedogotowanego mięsa oraz ryb. Warto pamiętać o tym, że codzienny jadłospis powinien być urozmaicony i bogaty w składniki odżywcze. Należy również zwrócić uwagę na ilość oddawanego moczu w czasie biegunki - spadek może świadczyć o zatruciu organizmu, tak więc nie zapominajmy o regularnym nawadnianiu. 

Najtrudniejsze w przebiegu biegunki są pierwsze dni. Powinno się wtedy ograniczyć spożywanie stałych pokarmów (lub nawet całkowicie z nich zrezygnować) i znacznie zwiększyć ilość przyjmowanych płynów. Najbardziej wskazana jest przegotowana lub niegazowana woda mineralna bądź napar z mięty. Później można uzupełnić jadłospis o kleiki zbożowe. Nie mniej istotne jest również ścisłe przestrzeganie zasad higieny. Ręce należy myć przed każdym posiłkiem, podobnie owoce i warzywa przed spożyciem. O ile to możliwe, unikajmy jedzenia w pośpiechu. 

Tematy: biegunka, biegunka u niemowląt, synbiotyki

Komentarze