Kształty i kolory

Ocena: 5.00/5 Głosów: 1
Ta treść była już przez Ciebie oceniana!

Naukę rozpoznawania kształtów i kolorów można zacząć bardzo wcześnie. Maluchy z radością uczą się nazw kolorów i różnych kształtów. Nauka może być jednocześnie okazją do wspaniałej zabawy wspólnej dla całej rodziny.

Najlepsze rezultaty daje nauka w postaci zabawy
Najlepsze rezultaty daje nauka w postaci zabawy

Kiedy zacząć naukę?

Można ją zacząć w zasadzie dowolnie wcześnie, byle nie wymagać od dziecka od razu umiejętności rozpoznawania kształtów i kolorów. Już dwulatek spokojnie będzie potrafił popisać się taką umiejętnością.

 

Nauka kolorów

Naukę można zacząć poprzez pokazywanie i nazywanie przedmiotów w różnych kolorach i grupowanie przedmiotów kolorami. Potem można prosić dziecko, aby wskazało lub nazwało dany kolor albo samodzielnie pogrupowało przedmioty.

Ponieważ kolory są wszędzie wokół nas, można bawić się z dzieckiem w określanie kolorów rzeczy, które go otaczają - liści, nieba, samochodów itd.

Znajomość kolorów bardzo się dziecku przydaje, kiedy opisuje przedmioty, jedzenie, ubrania. Łatwiej jest mu wyrazić swoje potrzeby i lepiej opisuje otaczającą je rzeczywistość.

Posłuchaj, jak rozwija się wzrok niemowlaka

 

Nauka kształtów

To kolejny etap w poznawaniu i nazywaniu otaczającej dziecko rzeczywistości. Najlepiej zacznij od najprostszych kształtów, z którymi dziecko styka się na co dzień - koło, trójkąt, kwadrat, prostokąt, gwiazdka. Możesz kształty rysować, wyszukiwać je w otoczeniu, lepić z plasteliny - co tylko przyjdzie ci do głowy.

Na rynku jest wiele zabawek, które uczą i kształtów, i kolorów i rozwijają sprawność rączek dziecka . Są to przede wszystkim takie zabawki, które wymagają od dziecka dopasowania przedmiotów w danym kształcie do odpowiednich otworów.

 

Nauka poprzez zabawę

Pamiętaj, że nauka dla dziecka jest zabawą i zabawą powinna pozostać. Jeżeli dziecko się znudzi lub straci zainteresowanie kolorami czy kształtami, nie ma sensu go zmuszać do nauki. Można powrócić do niej kiedy indziej. Jeżeli będziesz wywierać na dziecku presję, denerwować się, kiedy będzie się mylić - nauka potoczy się o wiele wolniej, oporniej. Pamiętaj też, że rozwój dziecka to nie wyścig. Każde dziecko rozwija się w swoim tempie. Rolą rodziców jest oczywiście ten rozwój wspierać, stymulować, ale zgodnie ze stopniem rozwoju i osobowością dziecka.

Jeżeli porównujesz swoje dziecko do rówieśników, najczęściej jest tak, że inne dzieci posiadają jakieś umiejętności, których twoje dziecko nie posiada, ale też twoje dziecko potrafi coś, czego inne dzieci w jego wieku nie umieją. Dlatego nie przejmuj się i nie porównuj bez przerwy swojego malca. Za to wspieraj jego rozwój najlepiej, jak umiesz.

Tematy: nauka, zabawa, rozwój

Komentarze