Jak opiekować się dzieckiem przebywającym w szpitalu?

Ocena: 5.00/5 Głosów: 1
Ta treść była już przez Ciebie oceniana!

Dla nowonarodzonego dziecka matka jest jedynym znanym mu elementem wszechświata. Potrzebuje jej niemal tak samo, jak powietrza - obecność matki daje mu poczucie bezpieczeństwa. Kiedy po porodzie maluch zostaje w szpitalu, zostań razem z nim. To wasze prawo.

Dziecku należy wytłumaczyć, dlaczego musi zostać w szpitalu - najlepiej posługując się jego ulubioną zabawką
Dziecku należy wytłumaczyć, dlaczego musi zostać w szpitalu - najlepiej posługując się jego ulubioną zabawką

Prawa dziecka przebywającego w szpitalu opisuje tzw. Europejska Karta Praw Dziecka w Szpitalu. Karta została opracowana przez Krajowe Stowarzyszenie na rzecz Opieki nad Dziećmi w Szpitalu w Wielkiej Brytanii (National Association for the Welfare of Children in Hospital - NAWCH) i zaaprobowana przez 13 krajów na I Europejskiej Konferencji Stowarzyszeń na rzecz Dzieci w Szpitalu w 1988 r. Oczekuje na ratyfikację przez Polskę, pracuje nad tym m.in. biuro Rzecznika Praw Obywatelskich. Z jego inicjatywy na podstawie Europejskiej Karty Praw Dziecka w Szpitalu powstał projekt Karty Praw Dziecka Chorego.

 

Motto Karty brzmi: "Prawo do możliwie najlepszej opieki medycznej jest podstawowym prawem zwłaszcza w odniesieniu do dzieci". Dalej czytamy:

Dzieci powinny być przyjmowane do szpitala tylko wtedy, kiedy leczenie nie może być prowadzone w domu, pod opieką poradni lub na oddziale dziennym.

  • Powinny mieć prawo do tego, aby cały czas przebywali razem z nimi w szpitalu rodzice lub opiekunowie. Nie powinno być żadnych ograniczeń dla osób odwiedzających - bez względu na wiek dziecka.
  • Rodzicom należy stwarzać warunki pobytu w szpitalu razem z dzieckiem, należy ich zachęcać i pomagać im w pozostawaniu przy dziecku. Pobyt rodziców nie powinien narażać ich na dodatkowe koszty lub utratę zarobków. Aby mogli oni uczestniczyć w opiece nad dzieckiem, powinni być na bieżąco informowani o sposobie postępowania i zachęcani do aktywnej współpracy.
  • Dzieci i rodzice powinni mieć prawo do uzyskiwania informacji, a w przypadku dzieci, w sposób odpowiedni do ich wieku i możliwości pojmowania.
  • Należy starać się o łagodzenie i unikanie zbędnych stresów fizycznych i emocjonalnych u dziecka w związku z jego pobytem w szpitalu.
  • Dzieci i ich rodzice mają prawo współuczestniczyć we wszystkich decyzjach dotyczących leczenia. Każde dziecko powinno być chronione przed zbędnymi zabiegami diagnostycznymi i leczniczymi.
  • Dzieci powinny przebywać razem z innymi dziećmi w podobnym wieku. Nie należy umieszczać dzieci razem z dorosłymi.
  • Dzieci powinny mieć możliwość zabawy, odpoczynku i nauki odpowiedniej do ich wieku i samopoczucia. Ich otoczenie powinno być tak zaprojektowane, urządzone i wyposażone, aby zaspokajało dziecięce potrzeby.
  • Przygotowanie i umiejętności personelu muszą zapewniać zaspokajanie potrzeb fizycznych i psychicznych dzieci.
  • Zespół opiekujący się dzieckiem w szpitalu powinien zapewnić mu ciągłość leczenia.
  • Dzieci powinny być traktowane z taktem i wyrozumiałością. Ich prawo do intymności powinno być zawsze szanowane.

 

Co to oznacza w praktyce?

Niezależnie od wieku dziecka, czy jest to noworodek, czy dziecko kilkuletnie - bądź z nim w szpitalu tak często, jak to tylko możliwe, najlepiej przez cały czas. Bądź z nim koniecznie kiedy się budzi, kiedy zasypia, w trakcie badań czy konsultacji lekarskich. Nawet jeśli maleństwo ma kilka dni, mów do niego, dotykaj tak często jak możesz, staraj się być jak najbliżej, karm. Większe szpitale, jak np. Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie, mogą zaoferować ci bezpłatny nocleg, więc korzystaj z tej opcji. Jeśli chora pociecha jest starsza zabierz do szpitala jej domową piżamę, szlafrok, kapcie, ulubione książki i zabawki. Towarzysz dziecku w trakcie zabiegów i badań, nie pozwól zostawić się za drzwiami. Po każdym badaniu pytaj lekarza o stan zdrowia dziecka, jeśli nie rozumiesz niektórych terminów poproś o wyjaśnienie. Chodzi tu nie tylko o twoją wiedzę, ale także o to, byś mogła dziecku wyjaśnić to, co się z nim dzieje. Opowiadaj mu zwłaszcza o tym, co go przeraża lub niepokoi. Dobrym sposobem rozładowania napięcia czy stresu jest zabawa w lekarza z misiem w roli pacjenta. Jeśli choroba dotyczy okolic intymnych przed każdym badaniem uprzedź dziecko o tym kto, gdzie i dlaczego będzie je dotykał.
Postaraj się zadbać o to by rytm dnia twojego dziecka zmienił w jak najmniejszym stopniu.  Pory drzemki, zabiegi pielęgnacyjne, okoliczności posiłków niech przypominają te domowe. Dzięki temu dziecko będzie czuło się bezpieczniej. Pamiętaj, że obecność opiekunów w szpitalu powinna być traktowana jako element  wspomagający leczenie farmakologiczne. Wsparcie emocjonalne i bliskość mamy lub taty to dla malucha podstawa, by oswoić lęk, poradzić sobie z bólem lub chorobą.

Komentarze