O seksualności dziecięcej i reakcjach rodziców

Ocena: 4.75/5 Głosów: 1
Ta treść była już przez Ciebie oceniana!

Niestety nadal dominuje pogląd, że istota ludzka jest kompletnie aseksualna od chwili narodzin, a pierwsze oznaki zainteresowania tą sferą życia pojawiają się z chwilą dojrzewania płciowego.

Rozwój seksualny zaczyna się już w dzieciństwie
Rozwój seksualny zaczyna się już w dzieciństwie

Mit ten opiera się na przekonaniu, że wszelkie potrzeby seksualne człowieka pojawiają się dopiero w chwili, gdy osiągnie on zdolność do płodzenia, a gdy ją utraci, potrzeby wygasną.

Rozwój seksualny

W rzeczywistości rozwój seksualny człowieka zaczyna się u małego dziecka, od chwili narodzin. Już małe dziecko ujawnia zainteresowanie odmienną budową narządów płciowych rówieśnika. Jest to związane z rozwojem potrzeby poznawczej, a w późniejszym okresie - ze zdolnością do nawiązywania kontaktów z innymi dziećmi.

Potrzeba seksualna jest harmonijnie wkomponowana  w rozwój człowieka, a eksperymenty seksualne i wiedza z tego zakresu służy dziecku do zaspokojenia potrzeby więzi, do poznawania świata i odpowiedzi na wiele nurtujących pytań. Wiedzę zdobytą w dzieciństwie dziecko wykorzysta w przyszłości w swych kontaktach seksualnych jako dorosły człowiek.

 

Temat tabu

W niektórych domach obowiązuje zakaz mówienia o sprawach seksu, zakaz nazywania rzeczy po imieniu. Nie padają nazwy części ciała, nazwy zdarzeń czy czynności. Zamiast pojęć, stosuje się opisy i dalekie omówienia, tak, aby zdezorientować małe dziecko. Wynika to przede wszystkim z kłopotu rodziców, którzy nie potrafią uporać się z własnym wstydem, nieporadnością i silnymi emocjami. Tacy rodzice mylą dwie sprawy: informowanie o płciowości ludzkiej z wiedzą o doznaniach, przeżyciach i intymności konkretnego człowieka. Następuje pomylenie dyskrecji i intymności z rzeczową odpowiedzią i obowiązkiem wprowadzania dziecka w świat interesujących go zdarzeń i prawem do bliskiego kontaktu z rodzicami.

 

Dziecięce zabawy erotyczne

Również masturbacja dziecięca napawa rodziców silnym lękiem. Zachowania autoerotyczne występują już u niemowlaka, którego ciekawi jego własne ciało i odkrywa przyjemność zajmowania się sobą.

Zachowania te, u większości dzieci, nasilają się w okresie przedszkolnym. Wtedy to własne ciało, jak również ciało rówieśników, zaczyna intrygować i skupiać na sobie uwagę. Ciało staje się polem do przeróżnych poszukiwań i odkryć, a narządy płciowe stają się źródłem nieznanych i bardzo miłych przeżyć. Olśniewające jest także w tym okresie odkrycie różnicy płci oraz zabawy erotycznej.

Wszystkie wymienione tutaj seksualne zachowania dziecka, są jak najbardziej normalne, rozwojowe i oznaczają po prostu postęp na jego drodze do dojrzałości. Większość przedszkolaków masturbuje się tylko dla miłego napięcia i odprężenia a zachowania te mijają samoistnie i wygasają aby u niektórych ponownie powrócić w okresie dojrzewania. Powstrzymanie się od uwag i w ogóle od zainteresowania dziecięcą autostymulacją powoduje samoistne wygaśnięcie tych zachowań.

 

Lęki rodziców

Niektórzy rodzice stosują wobec dzieci kary za zabawy autoerotyczne, straszą grzechem, gniewem bożym, chorobami, odpadaniem części ciała, cofnięciem miłości rodziców itp. Nie hamuje to zainteresowania masturbacją, doprowadza natomiast do konfliktu wewnętrznego już we wczesnym dzieciństwie. Erotyzm a z nim przyjemność, ulga, ukojenie zaczyna kojarzyć ze wstydem, lękiem, karą i grzechem. W dorosłym życiu może to wywołać zahamowania, a nawet zaburzenia seksualne.  Dla około 8% dzieci zabawy autoerotyczne  służą do zaspokajania głodu uczuć. Mogą być lekarstwem na samotność i bezsenność. Miłe odprężenie po masturbacji pomaga znieść lęk i poczucie osamotnienia, nudę, brak czułości czy konflikty w rodzinie. Wtedy należy zwracać na dziecko więcej uwagi, poświęcać mu więcej czasu, zaspokajać wszystkie potrzeby a w razie poszukać pomocy lekarza lub psychologa.

 

Komentarze