Widocznie każdy ma inaczej, ja rodziłam 1 dziecko naturalnie i nigdy w życiu nie chcę tego koszmaru powtórzyć, a jestem w 4 mieś. Chcę mieć cesarkę i koniec, innej opcji sobie poprostu nie wyobrażam. Miałam ponad 20 szwów i szyty nawet odbyt dziękuję bardzo za taką przyjemność. Może ktoś konkretnie wskaże mi lekarza w 3-mieście, który zrozumie moją sytuację i wykona profesjonalne cesarskie cięcie, tak, żebym czuła się bezpiecznie, a nie jak w rzeźni???

Mój poród przebiegał początkowo naturalnie, rozwarcie doszło do 8 cm trwało to od godziny ok 9.00 do godziny 15.00. I musze stwierdzic ze było to najgorsze jak do tej pory 6 godzin w moim życiu. Okazało się ze dzidzius sie przekręcił i że konieczna będzie operacja przez cesatskie cięcie. Początkowo strasznie sie bałam, ale nachodzily mnie myśli czy moze byc cos gorszego niż to co teraz przeżywał bół był tak ogromny że nie da sie go opisac. czułam jaby ktos złapał mnie na początku i ktoś na końcu kręgosłupa i jeden ciągnął w jedną stronę a drugi w drugą i celem było rozerwanie. po decyzji lekarzy którzy zebrali sie nademną z sali porodowej trafiłam na sale operacyjną. Otrzymałam znieczulenie w kręgosłup i mometalnie odczułam przyjemność z porodu. Amelka przyszła na świat o 15.47, a czas pooperacyjny wspominam fantastycznie. Szybko wstałam z łóżka sama poszłam pod prysznic a za 2 dni pielęgniarki krzyczały za mną zebym zwolniła po jestem po operacji. Obecnie jestem w ciąży i wiem ze 2 porod wcale nie musi byc cesarskim cięciem zwłaszcza ze piersze cięcie nie nastąpiło z mojej winy, ale ja liczę na to ze na to ze jedna na jednej z wizyt lekarka powie mi ze będzie cięcie. uwierzcie mi to nic strasznego trzeba miec tylko pozytywne nastawienie.

Witam, ja miałam cesarskie cięcie ponieważ córcia nie chciała się obrócić główką w dół, leżałam na sali pooperacyjnej dobę i potem już zostałam przeniesiona na sale z kobietami i jej pociechami które rodziły naturalnie. Samopoczucie w 2 pierwszych dobach było nie najlepsze ale dzięki lekom uśmierzającym ból dało się przeżyć. Cesarskie cięcie wcale nie jest takie straszne a ból jak ból - przy okresie, złamaniu nogi czy przy poważnym stłuczeniu. Nie ma co panikować. Obecnie czekam na rozwiązanie które ma odbyć się w kwietniu 2010r, i bardzo bym chciała ponownie rodzić przez cesarskie cięcie ponieważ boję się naturalnego porodu ze względów na krótki czas od ostatniego porodu, tyle się czyta o pęknięciu macicy brrr... Pozdrawiam. Mama Emilki ur.sierpień 2008r

witam...ja również jestem po 3 cieciach cesarskich.które wykonane miałam w ciagu 5 lat...najlepiej wspominam ostatnie..bardzo szybko doszłam do siebie ,to z pomocą wspaniałych lekarzy w CZMP w Łodzi..byłam pod ich opieką całą 3 ciąże.a pozostałe ciaże miałam prowadzone w szpitalu w Piotrkowie tryb...Przy pierwszej ciaży dostałąm silny krwotok z powodu odklejenia się łożyska...tetno dziecka było niewyczuwalne..miałam znieczulenie ogólne...drugie ciecie w sumie wymusiłam na lekarzach...bo czułam ,ze jest żle z dzieckiem..a wiedziałąm ,ze bedę miała ciecie cesarskie od początku ciaży zaczełam wymiotowac krwia..bedac na oddziale..miałąm silne bóle w podbrzuszu....po kłotniach z lekarzami i prośbie o powtórzenie badań pojawiałm sie na sali operacyjnej..miałam podane znieczulenie przy którym byłam przytomna,,ale po chwili zrobiło sie gwarno na sali..podano mi znieczulenie ogólne..mówiolo ,ze to koniecznosć...moje dziecko zmarło było za póżno na pomoc...po tych 2 znieczuleniach kilka miesiecy nie mogłam dojsć do siebie,,nie czułam nóg..bałam sie ,ze nie bedę chodzic...rehabilitacje okazały się pomocne..po 2 latach zaszłam w ciaże i tam lekarze znali mój przebieg ciaży...poraz pierwszy czułam sie bezpiecznie na sali operacyjnej..w moim przypadku to było jedyne wyjście by urodzic..i zostac mamą..