Zobacz, w jaki sposób dziecko układa się w macicy przed samym
porodem. Animacja pokazuje, na czym polega położenie podłużne
główkowe, miednicowe i poprzeczne dziecka. Dowiesz się z niej, jak
postępuje się w przypadku poszczególnych pozycji dziecka:
Przez niemal całą ciążę dziecko wiele razy zmienia pozycję w
macicy. Ale około 34.-36. tygodnia ciąży układa się zwykle w
jednej pozycji, w której pozostaje już do porodu.
Fizjologiczne położenie dziecka przed porodem to
położenie podłużne główkowe, czyli takie, w którym
główka dziecka znajduje się w miednicy matki. W 95% przypadków
dziecku przyjmuje taką pozycję samodzielnie.
W takiej pozycji dziecko przyciąga brodę do klatki piersiowej i
obraca się na bok - to tzw. ułożenie przygięciowe
- wtedy główka dziecka może pokonać kanał rodny swoją
najkorzystniejszą płaszczyzną i obwodem.
Ułożone w ten sposób dziecko może przyjąć trzy różne pozycje,
kiedy poród już się zacznie. Najczęściej odwraca głowę o 90 stopni,
zwracając się twarzą do kręgosłupa mamy. To tzw. położenie
potylicowe przednie, najbardziej korzystne dla dziecka i
dla rodzącej. Twarz dziecka jest chroniona przed uciskiem, a jego
potylica nie naciska na kręgosłup mamy.
Rzadziej zdarza się, że w czasie przechodzenia przez kanał rodny
dziecko obraca twarz przodem do brzucha matki. To tzw. położenie
potylicowe tylne. Potylica dziecka naciska wówczas na kręgosłup
kobiety, powodując ból. W tej pozycji główce dziecka trudniej
wpasować się w kanał rodny. Jeśli dziecko nie zmieni pozycji na
prawidłową, konieczna może być interwencja medyczna, np. użycie
kleszczy, a nawet cesarskie cięcie.
Zdarza się również, że dziecko nie przyciąga główki do klatki
piersiowej, ale odchyla ją do tyłu. W przypadku tzw.
ułożenia odgięciowego poród kończy się zwykle
cesarskim cięciem, ponieważ główka dziecka nie jest w stanie
przecisnąć się przez kanał rodny, a dziecku grożą poważne
urazy.
Około 5% dzieci nie układa się przed porodem głową w dół, lecz
do góry. To tzw. położenie miednicowe. Zdarza się
wtedy, gdy dziecko ma za mało miejsca w macicy i nie może się
obrócić, na przykład z powodu nieprawidłowej budowy macicy czy w
przypadku ciąży mnogiej. Swobodę ruchu może też
ograniczać zbyt mała ilość płynu owodniowego. Zbyt duża ilość płynu
owodniowego może zaś powodować nadmierną ruchliwość płodu.
Położenie miednicowe jest także często spotykane u wcześniaków.
Dziecko ustawione miednicą do dołu może przyjąć
położenie miednicowe zupełne, miednicowe niezupełne,
kolankowe lub stópkowe. We wszystkich tych przypadkach
poród naturalny jest utrudniony i przebiega wolniej niż zwykle.
W przypadku położenia miednicowego płodu dalsze postępowanie
zależy m.in. od tego, czy ciąża jest donoszona, czy nie. Jeśli
poród jest przedwczesny, wykonuje się cesarskie cięcie. W przypadku
ciąży donoszonej możliwy jest poród siłami natury, o ile dziecko
waży nie mniej niż 2,5 kg, ale nie więcej niż 4 kg. Ponadto główka
dziecko powinna znajdować się w ułożeniu przygięciowym.
Niezwykle rzadko dziecko układa się w macicy
poprzecznie. Przyczyną może być nieprawidłowa
budowa macicy, zbyt duża ilość płynu owodniowego lub nadmierne
rozciągnięcie macicy. Pozycja poprzeczna uniemożliwia poród
naturalny, konieczne jest więc wykonanie cesarskiego cięcia.
Zobacz, jak przeprowadza się cesarskie
cięcie.
(więcej)