Czy rytuały i natręctwa są naturalnym elementem rozwoju?

W zasadzie tak. Powtarzanie pewnych czynności zapewnia dziecku poczucie bezpieczeństwa i stałości, sprawia że świat staje się bardziej zrozumiały i przewidywalny. Dwu-, trzylatki domagają się codziennie lektury tej samej bajki (i protestują, gdy opuścisz choć jedno słowo), a w kąpieli musi im towarzyszyć zawsze ta sama gumowa kaczuszka. Z kolei starsze dzieci (6-10-letnie) mogą mieć dziwne, wyglądające nieco "magicznie" nawyki (starają się nie nastąpić na szczelinę między płytami chodnika, zawsze dwukrotnie okrążają krzesło, nim usiądą, recytują wyliczanki). Nie należy wyśmiewać takich zachowań - to także próba porządkowania i kontrolowania świata, sposób starszaka na radzenie sobie z emocjami. Natręctwa mogą nasilać się w trudnych dla dziecka momentach. Jeśli są do tego stopnia intensywne i liczne, że utrudniają codzienne funkcjonowanie - warto skontaktować się z psychologiem.