Kiedy ojca brak...

Powrót ojca po latach z pewnością nie zniszczy wyjątkowej więzi, jaka wytworzyła się między matką a dziećmi

Najlepiej mówić prawdę. Jeśli nie wiesz, nie możesz pojąć dlaczego ojciec twojego dziecka nie chce się z nim kontaktować, powiedz to. Jeśli nie chcesz, aby ojciec dziecka kontaktował się z wami, także to powiedz. Ważne, aby odpowiedzialność za zaistniałą sytuację wyraźnie i zdecydowanie wzięli na siebie dorośli. Jeśli tego nie zrobią, zrobi to ich dziecko.

Brak ojca to dla wielu dzieci trauma, sytuacja kryzysowa związana z długotrwałym niezaspokojeniem ważnych potrzeb. Aby mogły ją pokonać potrzebne im poczucie własnej wartości, nadzieja i wiara w przyszłość. Jeśli zabraknie wsparcia dorosłych, dzieci mogą uwikłać się w poczucie winy, niską samoocenę, poczucie odrzucenia i opuszczenia.

Nie unikaj rozmowy

Błędem w tej sytuacji jest unikanie rozmów na temat taty. Nawet jeśli dziecko pyta o ojca prawie codziennie, a w niektórych momentach dorastania może się tak zdarzyć - nie odmawiaj mu chwili refleksji na ten temat. Wspólnie możecie przeżywać  jego brak, dziecinną tęsknotę za tatą. Otwierając się na te rozmowy możesz wesprzeć swoje dziecko, możesz także częściowo uchronić go przed idealizowaniem czy deprecjonowaniem ojca. I jedna i druga tendencja jest szkodliwa.

Pozytywny obraz ojca

Ważne, by dziecko miało pozytywny obraz ojca, na tyle, na ile to możliwe. Postaraj się przypomnieć sobie coś dobrego o ojcu swojego dziecka, opowiadaj o tym, kiedy zapyta. Na przykład - dobrze gotował, świetnie pływał. Jeśli był bałaganiarzem - też o tym opowiedz, ale nie po to, by potępić, tylko by opowiedzieć dziecku o człowieku, który jest jego tatą. Pamiętaj, że dla niego, mimo wszystko, to druga obok ciebie bardzo ważna osoba na ziemi.

Nie zmyślaj. Czasem, chcąc oszczędzić dziecku brutalnej prawdy mama opowiada o ojcu niestworzone historie, tworząc wyidealizowany i nieprawdziwy obraz. Im starsze dziecko, tym łatwiej wyczuwa fałsz tych opowieści. Najgorzej jeśli po latach, niespodziewanie, dochodzi do konfrontacji, a dzielny kosmonauta okazuje się zwykłym, niczym nie wyróżniającym się facetem.

Poważnym błędem, jaki możesz popełnić, jest opowiadanie dziecku złych rzeczy o jego ojcu, mówienie o nim z pogardą czy lekceważeniem. Na podstawie wyobrażeń o ojcu dziecko tworzy obraz samego siebie, a identyfikuje się z nim tym bardziej im bardziej jest on daleki, zakazany.

Poszukiwania taty

Nie łudź się. Niezależnie od tego czy masz syna, czy córkę, ojciec zawsze będzie dla twojego dziecka bardzo ważny. Zapewne kiedyś postanowi go odszukać. Warto pamiętać, że w konfrontacji z twoją miłością, troską i szacunkiem dla dziecka zderzenie nawet z najdziwniejszym mężczyzną nie jest dla niego realnym zagrożeniem. Być może dziecko przeżyje szok, może będzie rozczarowane, ale to wszystko. Z jego perspektywy warto spotkać się z ojcem, bez względu na koszty. Tym bardziej, że los płata figle, a tata odnaleziony po latach może zachować się całkiem przyzwoicie. Jeśli zatem nie chcesz pomóc dziecku w jego poszukiwaniach, przynajmniej mu ich nie utrudniaj.