Przepuklina pępkowa u niemowląt – co to jest i jak ją leczyć?

Ocena: /5 Głosów: 0
Ta treść była już przez Ciebie oceniana!

Przepuklina pępkowa to przepuklina na brzuchu u niemowlaka. Oznacza uwypuklanie się zawartości jamy brzusznej. Jej przyczyną są wrodzone defekty w ścianie jamy brzusznej.

Fotolia

Przepuklina pępkowa u niemowląt

 

Przepuklina pępkowa u niemowląt to uwypuklanie się zawartości jamy brzusznej przez ubytek w powłokach, w tym przypadku powłokach brzusznych (słabych mięśniach brzucha). Przepuklina pępkowa u niemowląt bywa obserwowana często i nie jest powodem do szczególnego niepokoju. Często wymaga wyłącznie obserwacji i ustępuje samoistnie, w niektórych przypadkach może jednak wymagać interwencji chirurgicznej.

 

Co to jest przepuklina pępkowa?

 

Przepuklina to uwypuklenie zawartości jamy ciała przez ubytek w powłokach. W przypadku przepukliny pępkowej, zawartość jamy brzusznej uwypukla się przez ubytek w mięśniach brzucha i niedomknięty pierścień pępkowy (otwór, przez który w życiu płodowym przechodzą naczynia pępkowe). Obserwowany jest wówczas miękki guzek, woreczek obok pępka, który uwydatnia się, gdy dziecko płacze i napina się. Pod skórą w woreczku znajdują się jelita. Zawartość przepukliny zwykle łatwo daje się odprowadzić do jamy brzusznej. Ryzyko uwięźnięcia przepukliny i rozwoju martwicy jelit jest bardzo małe.

Przepuklina pępkowa jest najczęstszą i najłagodniejszą postacią przepuklin u niemowląt. Często jest mała (o średnicy do 1 cm) i wymaga wyłącznie obserwacji. Dziecko nie odczuwa dolegliwości bólowych związanych z przepukliną, nie jest ona tkliwa. Przepuklina w dużym odsetku przypadków ustępuje, gdy dojdzie do wzmocnienia mięśni brzucha u dziecka.

 

Przepuklina pępkowa – kto choruje?

 

Wśród przyczyn powstawania przepukliny pępkowej wyróżniamy: wrodzone defekty ścian jamy brzusznej, wcześniactwo, niską urodzeniową masę ciała. Wszystkie wyżej wymienione czynniki wiążą się z niedostatecznym rozwojem i osłabieniem mięśni brzucha. Przepuklinę pępkową u niemowlaka traktujemy jako łagodną wadę anatomiczną.

 

Przepuklina pępkowa u niemowląt – postępowanie

 

Postępowanie w przypadku przepukliny pępkowej zależy od jej rozmiarów oraz od wieku dziecka. Jeżeli przepuklina jest mała, do 1–2,5 cm, wystarczy obserwacja. Rodzicom powinno się zalecić częste układanie dziecka na brzuchu – taka pozycja wymusza pracę mięśni brzucha, co prowadzi do ich wzmocnienia.

Przepukliny o średnicy większej niż 2,5 cm oraz przepukliny, które utrzymują się u dziecka powyżej 3. roku życia, wymagają skierowania dziecka do chirurga i rozważenia leczenia operacyjnego. Operacja (hernioplastyka) polega na zszyciu ubytku w tkankach. Przeprowadzana jest w znieczuleniu ogólnym. Operacja jest krótka, a dziecko szybko wypisywane jest do domu, po operacji pozostaje niewielka blizna.

Coraz rzadziej stosowaną metodą jest plastrowanie, czyli oklejanie jamy brzusznej plastrem przytrzymującym mięśnie. Skutkiem ubocznym tej metody mogą być podrażnienia i zmiany alergiczne na skórze. Wielu lekarzy podważa skuteczność plastrowania.

Nieuwięźnięta przepuklina pępkowa nie sprawia dolegliwości bólowych. Niepokój rodzica powinna wzbudzić bolesność oraz brak możliwości odprowadzenia przepukliny, objawy niedrożności przewodu pokarmowego. Uwięźnięcia przepukliny pępkowej opisywane są jednak bardzo rzadko.

Tematy: przepuklina pępkowa

Komentarze