Kiedy dziecko zaczyna chodzić?

Ocena: .12/5 Głosów: 1
Ta treść była już przez Ciebie oceniana!

Nauka chodzenia na dwóch nogach to wielka sztuka. Dziecko przygotowuje się do tej umiejętności stopniowo, przez wiele miesięcy. W końcu staje na dwóch nogach, potem robi pierwsze samodzielne kroki. Korzyści są obustronne – twój maluch lepiej się przemieszcza, a ty wreszcie możesz odciążyć swój kręgosłup.

Każdy maluch stawia pierwszy krok we właściwym dla siebie czasie
Każdy maluch stawia pierwszy krok we właściwym dla siebie czasie

Chyba każdy rodzic z wyczekiwaniem czeka na ten pierwszy, samodzielny krok swojego malucha. Gdy ta sztuka się powiedzie, rodzice pękają z dumy, czują, że ich dziecko dokonało pewnego przełomu w swoim rozwoju. Pierwszy krok następuje w różnym wieku, ale mimo to nie warto przyspieszać umiejętności chodzenia.

 

Przygotowanie do chodzenia

Zaraz po porodzie podniesiony niemowlak dysponuje odruchem chodzenia, ale już miesiąc później, ze względu na zmienione proporcje i zbyt duże napięcie mięśniowe, nie potrafi powtórzyć tej sztuki. Odruchowe kroczenie udaje się uzyskać wtedy jedynie w wodzie, gdzie dziecko znowu zaczyna wykonywać charakterystyczne dla chodzenia ruchy nóg. W chodzeniu potrzebna jest jednak nie tylko koordynacja ruchowa, ale także odpowiednio wyćwiczone mięśnie kręgosłupa, nóg, umiejętność zachowania równowagi. Dziecko przygotowuje się do tego stopniowo. Przez kilka miesięcy ćwiczy swoje mięśnie, wzmacnia kręgosłup. Zaczyna siadać, raczkować, wstawać, chodzić przy meblach, aż wreszcie robi pierwszy samodzielny krok.

 

Dlaczego nie można przyspieszać nauki chodzenia? Tłumaczy neonatolog:

 

 

Wsparcie rodziców w nauce chodzenia

Nauki chodzenia nie należy przyspieszać ze względu na jej złożoność. Dziecko najpierw musi się nauczyć prawidłowej postawy kręgosłupa i wyćwiczyć nogi. Rozwój dziecka można oczywiście wspierać, istotne jednak jest, żeby dziecka nie wyręczać. Jeżeli dziecko samo potrafi usiąść i siedzieć - świetnie, jeżeli jednak tego nie potrafi, nie sadzaj go na siłę. Nawet, jeżeli jego rówieśnicy już samodzielnie siedzą, pozwól dziecku na wzmocnienie mięśni. Inaczej możesz spowodować u dziecka wady kręgosłupa i wady postawy, które ujawnią się po kilku, a nawet kilkunastu latach.

Dziecko samo będzie wiedziało, kiedy jest gotowe do kolejnych etapów w rozwoju fizycznym. Możesz oczywiście wspierać je poprzez np. kładzenie zabawek poza zasięgiem rączek (tak, aby musiało się ruszyć, żeby wziąć zabawkę), kładzenie dziecka na brzuchu, na dosyć sztywnym podłożu, zaprzestanie ciągłego noszenia dziecka na rękach, stosowanie zabawek gimnastycznych, ćwiczeń. Możesz np. pozwolić maluchowi złapać swoje ręce i podciągać go delikatnie do góry. Możesz zachęcać dziecko do kopania nóżkami, do przewracania się na bok. Kiedy dziecko będzie robić pierwsze kroki, zachęcaj je, żeby przeszło po pokoju samodzielnie (stań odpowiednio dalej), pozwól mu chodzić na bosaka, nauczyć się przewracania i wstawania, podciągać się na meblach, opierać się o ciebie.

Wspieranie nie oznacza wyręczania - jeżeli nie będziesz malucha wyręczać, znacznie szybciej posiądzie wszystkie umiejętności.

 

Kiedy dziecko zaczyna chodzić?

Dziewczynki zwykle szybciej zaczynają chodzić od chłopców, podobnie dzieci szczuplejsze od dzieci otyłych. Jeżeli dziecko choruje, może zrezygnować z prób chodzenia, nawet jeżeli wcześniej je podejmowało.

Pamiętaj, że okres, kiedy dziecko zaczyna chodzić, wymaga od ciebie i opiekunów dziecka zwiększonej uwagi. O ile dobrze jest nauczyć dziecko upadać, chronić się przed upadkami i wstawać, o tyle nie znaczy to, że nie trzeba uważać na dziecko. Wręcz odwrotnie, musisz wyjątkowo pilnie obserwować malucha, żeby nie upadł i nie uderzył się, robiąc sobie krzywdę. Musisz także bardzo uważać na przedmioty, które znajdą się w zasięgu jego rączek, na możliwość otwierania szuflad, szafek, pojemników itp.

Nie przejmuj się, że na początku dziecko chodzi kiwając się jak kaczka, albo że ma nogi szeroko rozstawione jak kowboj. Taki sposób chodzenia ułatwia utrzymanie równowagi i jest dla dziecka całkowicie naturalny i prawidłowy. Z czasem ten chód się zmieni, nogi się wyprostują.

Tematy: raczkowanie, nauka chodzenia, rozwój

Komentarze